تاثیر محیط های یادگیری در متاورس بر ماندگاری مفاهیم پیچیده علمی

پژوهش حاضر به بررسی تاثیر محیط های یادگیری مبتنی بر متاورس بر ماندگاری مفاهیم پیچیده علمی می پردازد. با گسترش فناوری های فراگیر مانند واقعیت مجازی و واقعیت افزوده، متاورس به عنوان بستری نوین برای آموزش مفاهیم انتزاعی و دشوار علمی ظهور یافته است. این مقاله با مرور نظام مند پژوهش های تجربی انجام شده در بازه زمانی ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۶ و تحلیل یافته های فراتحلیل های معتبر، نشان می دهد که محیط های یادگیری در متاورس با بهره گیری از قابلیت هایی همچون تجسم سه بعدی، تعامل بدنی، و یادگیری مبتنی بر شبیه سازی، به طور معناداری ماندگاری مفاهیم پیچیده علمی را افزایش می دهند. یافته ها حاکی از آن است که متاورس از طریق کاهش بار شناختی، ایجاد تجارب عینی از پدیده های انتزاعی، و فراهم آوردن بسترهایی برای یادگیری مشارکتی و اکتشافی، به درک عمیق تر و ماندگاری طولانی تر مفاهیم علمی کمک می کند. با این حال، چالش هایی نظیر هزینه های پیاده سازی، نیاز به زیرساخت های فنی پیشرفته، و احتمال بار شناختی اضافی نیز شناسایی شده اند. مقاله با ارائه چارچوبی نظری مبتنی بر نظریه های یادگیری سازنده گرا، بار شناختی، و شناخت جسم یافته، و نیز مرور شواهد تجربی، به این نتیجه می رسد که متاورس می تواند به عنوان مکملی کارآمد برای روش های سنتی آموزش علوم، به ویژه در آموزش مفاهیم انتزاعی و پیچیده، نقش آفرینی کند.

کلیدواژه ها:

متاورس ، ماندگاری دانش ، مفاهیم پیچیده علمی ، یادگیری فراگیر ، واقعیت مجازی ، بار شناختی ، آموزش علوم