نقش هوشمندسازی مدیریت شهری در برنامه ریزی نگهداری شبکه معابر

شبکه معابر شهری از مهم ترین دارایی های زیرساختی هر شهر به شمار می رود و کیفیت عملکرد آن مستقیما بر حمل ونقل، ایمنی، اقتصاد شهری و رضایت شهروندان اثر می گذارد. در دهه های اخیر، رشد سریع شهرنشینی، افزایش تردد وسایل نقلیه، فرسودگی تدریجی روسازی ها و محدودیت منابع مالی شهرداری ها، نگهداری و بهسازی معابر را به یکی از چالش های اصلی مدیریت شهری تبدیل کرده است. در این میان، هوشمندسازی مدیریت شهری با اتکا بر داده های مکانی، حسگرها، سامانه های اطلاعات جغرافیایی (GIS)، اینترنت اشیاء (IoT)، سامانه های مدیریت دارایی و تحلیل های پیش بینانه، امکان برنامه ریزی دقیق تر، اولویت بندی علمی تر و تخصیص بهینه منابع را فراهم می سازد.این مقاله با رویکردی تحلیلی-توصیفی، نقش هوشمندسازی در ارتقای فرآیند برنامه ریزی نگهداری شبکه معابر را بررسی می کند. ابتدا مفاهیم پایه مدیریت شهری هوشمند و نگهداری دارایی های شهری تبیین می شود؛ سپس ابزارها و فناوری های کلیدی شامل GIS، سنجش وضعیت روسازی، سامانه های گزارش گیری مردمی، هوش مصنوعی و مدل های تصمیم گیری چندمعیاره معرفی می گردد. در ادامه، یک چارچوب پیشنهادی برای برنامه ریزی نگهداری شبکه معابر مبتنی بر داده و تصمیم سازی هوشمند ارائه می شود که در آن، اطلاعات خرابی، میزان تردد، اهمیت عملکردی معبر، هزینه مداخله و اولویت های اجتماعی به صورت یکپارچه تحلیل می شوند. نتایج نشان می دهد که هوشمندسازی می تواند ضمن افزایش شفافیت و پاسخگویی، هزینه های نگهداری را کاهش داده، عمر مفید روسازی ها را افزایش دهد و کیفیت خدمات شهری را بهبود بخشد. در پایان، چالش های اجرایی از جمله پراکندگی داده ها، کمبود زیرساخت اطلاعاتی، مقاومت سازمانی و نیاز به سرمایه گذاری اولیه بررسی شده و پیشنهادهایی برای پیاده سازی موفق این رویکرد ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

هوشمندسازی مدیریت شهری ، نگهداری شبکه معابر ، مدیریت دارایی شهری ، GIS ، اینترنت اشیاء ، اولویت بندی نگهداری ، روسازی شهری ، تصمیم گیری هوشمند