بررسی کمی تآثیر فرهنگ یادگیری بر عملکرد سازمانی در شرکت های عمرانی خصوصی با نقش میانجی هوش سازمانی

در این پژوهش هدف اصلی بررسی کمی تآثیر فرهنگ یادگیری بر عملکرد سازمانی در شرکت های عمرانی خصوصی با نقش میانجی هوش سازمانی بود. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش اجرا، توصیفی– پیمایشی بود. جامعه آماری تحقیق را کارکنان و مهندسین شاغل در شرکت های ساختمانی بخش خصوصی فعال در حوزه ساخت واحدهای مسکونی و مجتمع های ساختمانی شهر تهران تشکیل دادند که از میان آنان، ۱۵۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. داده های مورد نیاز پژوهش از طریق سه پرسشنامه استاندارد فرهنگ یادگیری سازمانی نفه (۲۰۰۱)، هوش سازمانی آلبرخت (۲۰۰۲) و عملکرد سازمانی هرسی و گلداسمیت گردآوری شد. روایی ابزارها از طریق نظر خبرگان و پایایی آن ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ مورد تایید قرار گرفت. داده های جمع آوری شده با بهره گیری از نرم افزارهای SPSS و Smart PLS و از طریق آزمون های همبستگی، رگرسیون و مدل سازی معادلات ساختاری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان داد که فرهنگ یادگیری سازمانی تاثیر مثبت و معناداری بر هوش سازمانی دارد و توانست ۵۲/۲ درصد از تغییرات هوش سازمانی را تبیین کند . همچنین، هوش سازمانی تاثیر مثبت و معناداری بر عملکرد سازمانی داشت و حدود ۵۰/۷ درصد از تغییرات عملکرد سازمانی را تبیین نمود.. نتایج همچنین بیانگر آن بود که فرهنگ یادگیری سازمانی به طور مستقیم بر عملکرد سازمانی اثر مثبت و معناداری دارد، هرچند میزان تبیین آن کمتر و معادل۷/ ۱۱درصد بود . نتایج مدل معادلات ساختاری نیز نشان داد که ضرایب مسیر فرهنگ یادگیری سازمانی به هوش سازمانی ، هوش سازمانی به عملکرد سازمانی و فرهنگ یادگیری سازمانی به عملکرد سازمانی همگی مثبت و معنادار هستند . علاوه بر این، نقش میانجی هوش سازمانی در رابطه بین فرهنگ یادگیری سازمانی و عملکرد سازمانی نیز تایید شد. در مجموع، تمامی فرضیه های پژوهش مورد تایید قرار گرفت و نتایج نشان داد که تقویت فرهنگ یادگیری سازمانی از طریق ارتقای هوش سازمانی می تواند به بهبود عملکرد سازمانی شرکت های عمرانی خصوصی منجر شود.

کلیدواژه ها:

فرهنگ یادگیری ، عملکرد سازمانی ، شرکت های عمرانی خصوصی ، هوش سازمانی ، مجتمع های ساختمانی