نقش هوش مصنوعی در شناسایی زودهنگام فرسودگی تحصیلی دانش آموزان

فرسودگی تحصیلی یکی از مهم ترین مشکلات روان شناختی دانش آموزان است که می تواند پیامدهایی همچون کاهش انگیزش، افت عملکرد تحصیلی، کاهش مشارکت در فعالیت های آموزشی و آسیب به سلامت روان را به دنبال داشته باشد. در سال های اخیر، پیشرفت فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی، به ویژه یادگیری ماشین و تحلیل داده های آموزشی، ظرفیت های نوینی را برای شناسایی زودهنگام دانش آموزان در معرض فرسودگی تحصیلی فراهم کرده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی در شناسایی زودهنگام فرسودگی تحصیلی دانش آموزان انجام شده است.این پژوهش از نظر روش، کتابخانه ای با رویکرد مروری–تحلیلی است. داده های پژوهش از طریق مطالعه و تحلیل کتاب ها، مقالات علمی، گزارش های سازمان های بین المللی و سایر منابع معتبر داخلی و خارجی گردآوری و با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی بررسی شدند.یافته های پژوهش نشان داد که هوش مصنوعی با تحلیل داده هایی نظیر عملکرد تحصیلی، میزان مشارکت در کلاس، حضور و غیاب، الگوهای یادگیری و فعالیت های آموزشی، قادر است نشانه های اولیه فرسودگی تحصیلی را شناسایی کرده و زمینه مداخله به موقع معلمان، مشاوران و روان شناسان را فراهم سازد. همچنین، شخصی سازی آموزش، ارائه بازخورد هوشمند و حمایت از تصمیم گیری های آموزشی از مهم ترین مزایای به کارگیری هوش مصنوعی در این حوزه است. در کنار این مزایا، چالش هایی مانند حفظ حریم خصوصی، امنیت اطلاعات، سوگیری الگوریتم ها و ضرورت نظارت انسانی نیز از مهم ترین ملاحظات استفاده از این فناوری به شمار می روند.در مجموع، نتایج پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند به عنوان ابزاری مکمل در کنار متخصصان تعلیم وتربیت و روان شناسی، نقش موثری در پیشگیری از فرسودگی تحصیلی، ارتقای سلامت روان و بهبود کیفیت آموزش ایفا کند. تحقق این هدف مستلزم توسعه زیرساخت های فناوری، آموزش معلمان، رعایت اصول اخلاقی و انجام پژوهش های بومی در نظام آموزشی ایران است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، فرسودگی تحصیلی ، سلامت روان ، دانش آموزان ، روان شناسی تربیتی ، یادگیری ماشین.