تفکر خلاق در فرآیند آموزش معماری

تفکر خلاق، یکی از مهارت های بنیادین در آموزش معماری است که نقش تعیین کنندهای در کیفیت طراحی و پاسخگویی به چالش های پیچیده حرف های ایفا می کند. با این حال، روش های سنتی تدریس، نتوانسته اند بستر مناسبی برای پرورش این مهارت فراهم آورند. مبانی نظری پژوهش نشان می دهد که رویکردهای نوینی همچون بازی های گروهی، چالش های عملی، یادگیری مبتنی بر مسئله و فناوری های تعاملی مانند واقعیت ترکیبی، می توانند فضایی پویا و مشارکتی برای تقویت خلاقیت، حل مسئله و کار تیمی در دانشجویان معماری ایجاد کنند. این مقاله با روش مطالعات کتابخانه ای و مرور نظاممند منابع معتبر، به تحلیل و تبیین نقش این روشها در ارتقای تفکر خلاق پرداخته است. یافته ها حاکی از آن است که به کارگیری این رویکردها، ضمن افزایش انگیزه و تعامل، توانایی ایده پردازی و انعطاف پذیری مفهومی دانشجویان را به طور معناداری بهبود می بخشد. نتیجه گیری مقاله بر لزوم بازنگری اساسی در نظام آموزش معماری و حرکت به سوی یادگیری تجربه محور، مشارکتی و فناورانه تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

تفکر خلاق ، آموزش معماری ، بازی های گروهی ، یادگیری مبتنی بر مسئله ، واقعیت ترکیبی