سیاست های آموزشی تطبیقی در کشورهای در حال توسعه: مقایسه و تحلیل

پژوهش حاضر با توجه به اهمیت روزافزون آموزش در توسعه جوامع و نقش اساسی سیاست های آموزشی در ارتقای کیفیت نظام های آموزشی، به بررسی موضوع «سیاست های آموزشی تطبیقی در کشورهای در حال توسعه: مقایسه و تحلیل» پرداخته است. امروزه نظام های آموزشی به عنوان یکی از مهم ترین ابزارهای توسعه انسانی، اجتماعی و اقتصادی شناخته می شوند و سیاست گذاری آموزشی نقش تعیین کننده ای در هدایت نظام های آموزشی به سوی اهداف توسعه ای دارد. کشورهای در حال توسعه با وجود برخورداری از ظرفیت های گوناگون، با چالش هایی نظیر محدودیت منابع مالی، نابرابری های آموزشی، ضعف زیرساخت ها، کمبود نیروی انسانی متخصص و مسائل مرتبط با کیفیت آموزش مواجه هستند. از این رو، مطالعه تطبیقی سیاست های آموزشی این کشورها می تواند زمینه شناخت نقاط قوت و ضعف و بهره گیری از تجربیات موفق را فراهم سازد. هدف پژوهش حاضر، بررسی، مقایسه و تحلیل سیاست های آموزشی در کشورهای در حال توسعه و شناسایی عوامل موثر بر موفقیت یا ناکامی این سیاست ها بوده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا توصیفی تحلیلی با رویکرد تطبیقی است و اطلاعات مورد نیاز آن به شیوه کتابخانه ای و اسنادی جمع آوری شده است. در این راستا، از میان ۲۴ مقاله بررسی شده، تعداد ۱۳ مقاله داخلی به روز، مرتبط و غیرتکراری در بازه زمانی ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۴ انتخاب و مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که مهم ترین سیاست های آموزشی در کشورهای در حال توسعه شامل توسعه دسترسی به آموزش، ارتقای کیفیت آموزشی، توانمندسازی معلمان، تحقق عدالت آموزشی و استفاده از فناوری های نوین است. همچنین یافته ها بیانگر آن بود که عواملی مانند سرمایه گذاری آموزشی، کیفیت مدیریت، شرایط اجتماعی و فرهنگی و حمایت دولت نقش مهمی در موفقیت سیاست های آموزشی ایفا می کنند.

کلیدواژه ها:

سیاست های آموزشی تطبیقی ، کشورهای در حال توسعه ، کیفیت آموزشی ، عدالت آموزشی