تاثیر استفاده از هوش مصنوعی بر یادگیری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر استفاده از هوش مصنوعی بر یادگیری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان در نظام آموزشی ایران انجام شده است و در این راستا، با بهره گیری از روش تحقیق مروری‑تحلیلی و بررسی نظام مند منابع معتبر فارسی منتشرشده در سال های اخیر، به واکاوی ابعاد مختلف این تاثیرگذاری پرداخته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی از طریق مکانیسم های متعددی همچون شخصی سازی محتوای آموزشی، ارائه بازخورد فوری و هدفمند، تحلیل دقیق عملکرد دانش آموزان، شناسایی نقاط ضعف و قوت یادگیری، و ایجاد محیط های تعاملی و پویا، توانسته است تاثیر مثبت و معناداری بر کیفیت یادگیری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان داشته باشد و این تاثیر در دروس پایه و علوم تجربی به مراتب چشم گیرتر از سایر حوزه های آموزشی بوده است. همچنین، بازخوردهای تولیدشده توسط سامانه های هوشمند به عنوان مکانیسمی میانجی، مسیر پیشرفت تحصیلی را شفاف تر، هدفمندتر و انگیزه بخش تر می سازد و با کاهش اضطراب امتحان و افزایش اعتماد به نفس، نقش موثری در ارتقای اشتیاق تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. با این حال، یافته ها حاکی از آن است که موفقیت این فناوری در گرو توجه همزمان به جنبه های فنی، تربیتی، اخلاقی و انسانی است و چالش هایی نظیر کاهش تفکر انتقادی، وابستگی بیش از حد به فناوری، تهدید حریم خصوصی داده ها، و شکاف دیجیتال میان دانش آموزان، استفاده بی رویه و بدون نظارت از این فناوری را با محدودیت های جدی مواجه می سازد. در مجموع، پژوهش حاضر به این نتیجه می رسد که هوش مصنوعی در صورت طراحی اصولی، همراه با نظارت مستمر انسانی و در چارچوب یک برنامه ریزی آموزشی منسجم، می تواند به عنوان ابزاری مکمل و توانمندساز در کنار معلم، به بهبود چشمگیر یادگیری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان کمک نماید، هرچند که تحقق این هدف، مستلزم سرمایه گذاری گسترده در زیرساخت های فنی، آموزش معلمان، و تدوین چارچوب های اخلاقی و حقوقی مناسب است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، یادگیری ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان ، آموزش هوشمند.