حکمرانی و همگرایی هوش های مصنوعی با امنیت اقتصادی حقوقی جامعه

پژوهش حاضر با هدف بررسی حکمرانی و همگرایی هوش های مصنوعی با امنیت اقتصادی و حقوقی جامعه انجام شده است. در عصر حاضر، هوش مصنوعی به عنوان یکی از تاثیرگذارترین فناوری های تحول آفرین، نه تنها عرصه های فنی و صنعتی را متاثر ساخته، بلکه به عنوان یک پدیده چندوجهی، ابعاد اقتصادی، حقوقی، امنیتی و اجتماعی جوامع را نیز به شدت تحت تاثیر قرار داده است. روش پژوهش، توصیفی-تحلیلی با رویکرد حقوقی-اقتصادی بوده و با بهره گیری از مطالعات کتابخانه ای و اسنادی، داده های مربوط به سیاست های حکمرانی هوش مصنوعی در ایران و جهان جمع آوری و تحلیل شده است. یافته های پژوهش حاکی از آن است که میان حکمرانی هوش مصنوعی و تامین امنیت اقتصادی و حقوقی جامعه، رابطه ای تنگاتنگ و دوسویه وجود دارد؛ به گونه ای که فقدان چارچوب های حقوقی منسجم و سیاست های حکمرانی شفاف، می تواند به تهدیدات جدی برای امنیت اقتصادی، حریم خصوصی، حقوق شهروندی و ثبات حقوقی جامعه منجر شود. همچنین نتایج نشان داد که همگرایی هوش های مصنوعی با نظام اقتصادی و حقوقی کشور، مستلزم تدوین اسناد بالادستی جامع، ایجاد نهادهای نظارتی تخصصی، روزآمدسازی قوانین موجود، توجه به الزامات امنیت سایبری و بومی سازی فناوری های مرتبط است. در نهایت، پژوهش حاضر بر ضرورت حرکت از حکمرانی واکنشی به حکمرانی پیش گیرانه و هوشمند در مواجهه با پیامدهای اقتصادی و حقوقی هوش مصنوعی تاکید دارد و راهکارهایی برای تحقق همگرایی مطلوب ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

حکمرانی هوش مصنوعی ، امنیت اقتصادی ، امنیت حقوقی ، همگرایی فناوری ، سیاست گذاری فناوری