تدوین مدل توانمندسازی روانی کارکنان صنایع پرخطر مبتنی بر رویکردهای یاریگرانه و حمایتگر در سیستم HSE

در صنایع پرخطر، خطای انسانی اغلب ریشه در عوامل روان شناختی و عدم آمادگی ذهنی کارکنان دارد. هدف از این مقاله مروری، تدوین یک مدل مفهومی برای توانمندسازی روانی کارکنان با تکیه بر رویکردهای یاریگرانه و حمایتگر در چارچوب سیستم های مدیریت ایمنی، بهداشت و محیط زیست (HSE) است. با بررسی متون و پژوهش های پیشین، مشخص گردید که تمرکز سنتی بر کنترل های مهندسی و محیطی در HSE، بدون توجه به سلامت روان و توانمندی های درونی کارکنان، منجر به بروز حوادث جبران ناپذیر می شود. این مقاله با یافته های حوزه های روان شناسی سازمانی و مدیریت ایمنی، بیان میدارد که رویکرد حمایتگر سازمان (از طریق فرهنگ ایمنی و حمایت اجتماعی) و رویکرد یاریگرانه (از طریق آموزش های مهارت محور و پشتیبانی روانی) به عنوان پیش ران های اصلی توانمندسازی روانی عمل می کنند. نتایج بررسی ها نشان می دهد که ادراک کارکنان از معنای کار، خودکارآمدی و تاثیرگذاری، مستقیما با کیفیت سیستم های HSE در پیوند است. این مدل می تواند به مدیران HSE کمک کند تا از رویکرد «کنترل و جریمه» به سمت رویکرد «توانمندسازی و حمایت» حرکت کنند تا سطح تاب آوری و ایمنی سیستم ارتقا یابد.

کلیدواژه ها:

توانمندسازی روانی ، صنایع پرخطر ، رویکرد حمایتگر ، رویکرد یاریگرانه ، سیستم HSE