روش های نوین نظارت و پایش از راه دور تاسیسات شهری

این پژوهش با تمرکز بر روش های نوین نظارت و پایش از راه دور تاسیسات شهری، به بررسی چگونگی ارتقای کارایی، کاهش هزینه های نگهداشت و افزایش تاب آوری زیرساخت های شهری از طریق بهره گیری از سامانه های هوشمند می پردازد. مسئله اصلی پژوهش، ناکارآمدی نسبی شیوه های سنتی بازرسی و پایش حضوری در مواجهه با پیچیدگی، گستردگی و پیوستگی عملکرد تاسیسات شهری است که منجر به تاخیر در شناسایی خرابی ها، افزایش هزینه های عملیاتی و کاهش کیفیت خدمات عمومی می شود. هدف پژوهش، طراحی و ارزیابی یک مدل یکپارچه پایش از راه دور مبتنی بر شبکه های حسگر، سامانه های تحلیل داده و بسترهای ارتباطی هوشمند است. فرضیه اصلی آن است که استقرار سامانه های پایش هوشمند، موجب بهبود معنادار در سرعت تشخیص اختلال، کاهش هزینه های تعمیرات اضطراری و افزایش قابلیت پیش بینی خرابی ها می شود. پژوهش از نوع کاربردی و با رویکرد توصیفی–تحلیلی انجام شده است. جامعه آماری شامل مدیران و کارشناسان حوزه بهره برداری و نگهداشت تاسیسات شهری در سه کلان شهر کشور بوده و داده ها از طریق پرسش نامه ساختاریافته و تحلیل اسناد عملکردی گردآوری شده است. برای تحلیل داده ها از روش های آماری استنباطی و مدل یابی روابط میان متغیرها بهره گرفته شد. نتایج نشان داد که به کارگیری سامانه های پایش از راه دور، زمان شناسایی خرابی ها را به طور میانگین ۳۵ درصد کاهش داده، هزینه های نگهداشت اصلاحی را ۲۸ درصد پایین آورده و دقت تصمیم گیری مدیریتی را به طور معناداری افزایش داده است. همچنین یافته ها بیانگر آن است که یکپارچگی داده ها و وجود زیرساخت ارتباطی پایدار، نقش تعیین کننده ای در موفقیت این سامانه ها دارد. بر این اساس، توسعه چارچوب های نهادی و سرمایه گذاری در زیرساخت های ارتباطی به عنوان پیش شرط های اساسی استقرار پایش هوشمند تاسیسات شهری پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

پایش از راه دور ، تاسیسات شهری ، شبکه های حسگر ، مدیریت هوشمند زیرساخت ، نگهداشت پیش بینانه