مصونیت و مسئولیت قضایی در فقه امامیه و حقوق ایران؛ با تاکید بر آرای فقهای متقدم و معاصر

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 42

فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_PAYA-8-90_001

تاریخ نمایه سازی: 19 مرداد 1405

چکیده مقاله:

این پژوهش با هدف تبیین مبانی مصونیت و مسئولیت قضایی، به بررسی تطبیقی آرای فقهای امامیه در کتاب های شرایع الاسلام، مسالک الافهام و تحریرالوسیله و تجلی آن در حقوق ایران می پردازد. یافته های تحقیق نشان می دهد که مصونیت قضایی در فقه و قانون، بر مبانی نظیر «قاعده احسان» و «اذن شرعی» استوار است و امری مطلق محسوب نمی شود. نتایج حاصله حاکی از آن است که در فقه امامیه و حقوق موضوعه ایران (با تاکید بر اصل ۱۷۱ قانون اساسی و رای وحدت رویه ۷۹۱)، میان «خطای قضایی» و «تقصیر قاضی» تفکیک قائل شده اند؛ به طوری که در موارد خطای غیرعمدی، جبران خسارت بر عهده بیت المال (دولت) است تا استقلال قضایی حفظ شود، اما در صورت احراز تقصیر، تعدی یا تفریط، مصونیت زائل گشته و قاضی شخصا ضامن خواهد بود.

نویسندگان

محمد عابدی فیروزجائی

۱-دانشجوی دکتری حقوق کیفری و جرم شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائمشهر

علی وردی

۲-کارشناسی ارشد فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بابل

زهرا ملکی

۳-کارشناسی ارشد حقوق کیفری و جرم شناسی، دانشگاه واحد علوم و تحقیقات تهران(شاهرود)