پیش بینی افسردگی بر اساس سبک های هویتی با نقش تعدیلگر سبک های فرزندپروری در بزرگسالان

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی پیش بینی افسردگی بر اساس سبک های هویتی و تبیین نقش تعدیل کننده سبک های فرزندپروری در بزرگسالان انجام شد .روش شناسی: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را بزرگسالان تشکیل دادند که نمونه مدنظر به روش در دسترس انتخاب شد. داده ها از طریق ابزارهای خودگزارشی در زمینه های افسردگی، سبک های هویتی برزونسکی و سبک های فرزندپروری بامریند جمع آوری گردید .یافته ها: نتایج نشان داد که از میان سبک های هویتی، «تعهد هویتی» و «سبک هویت هنجاری» با افسردگی رابطه منفی و معناداری دارند؛ به طوری که انسجام هویتی بیشتر با کاهش نشانه های افسردگی همراه است. در مقابل، رابطه سبک هویت سردرگم/اجتنابی با افسردگی مثبت اما غیرمعنادار بود. همچنین مشخص شد که سبک های فرزندپروری به صورت مستقیم با افسردگی رابطه معناداری ندارند، اما نقش تعدیل کننده روانی در این رابطه ایفا می کنند؛ به گونه ای که سبک فرزندپروری آزادگذار، رابطه میان هویت هنجاری و تعهد با افسردگی را تعدیل کرد و سبک اقتدار منطقی نیز بر رابطه میان هویت اطلاعاتی و افسردگی نقش تعدیل گر داشت. نتیجه گیری: یافته های پژوهش بر اهمیت همزمان عوامل فردی و خانوادگی در آسیب پذیری نسبت به افسردگی تاکید دارد. داشتن هویت منسجم و متعهد به عنوان یک عامل محافظتی در برابر مشکلات هیجانی عمل می کند، در حالی که شیوه تعامل والدین با فرزندان می تواند اثرات محافظتی یا آسیب زای سبک های هویتی را تقویت یا تضعیف کند. بنابراین، توجه به فرآیند هویتیابی و آموزش سبک های فرزندپروری کارآمد به والدین در برنامه های پیشگیرانه و درمانی افسردگی بزرگسالان ضروری است.

کلیدواژه ها:

سبک های هویتی ، سبک های فرزندپروری ، افسردگی ، بزرگسالان