رابطه میان سبک های تربیتی والدین ومشکلات رفتاری درنوجوانان

هدف: پژوهش حاضر با هدف کشف و مدل سازی رابطه میان سبک های تربیتی والدین و مشکلات رفتاری نوجوانان با تاکید بر مکانیسم های واسطه ای (استرس والدینی، پرخاشگری روانی و تنبیه بدنی، سبک های اسنادی مادران، کیفیت نظارت والدینی) انجام شد.روش : این پژوهش با رویکرد کیفی و استفاده از تحلیل مضمون بر اساس الگوی شش مرحله ای براون و کلارک (۲۰۰۶) انجام گرفت. جامعه پژوهش شامل ۲۵ مقاله علمی پژوهشی معتبر در بازه زمانی ۱۳۸۵ تا ۱۴۰۳ بود که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. داده ها با استفاده از نرم افزار MAXQDA ۲۰۲۲ کدگذاری و تحلیل شدند.یافته ها: از۵۰ کد اولیه، ۱۲ مضمون فرعی و ۵ مضمون اصلی شامل «سبک اسنادی مادر»، «سبک زندگی سلامت محور مادر»، «کیفیت تعامل و الگودهی مادر نوجوان»، «ظرفیت تاب آوری نوجوان» و «عوامل تعدیل گر» استخراج شد. ماتریس هم وقوعی نشان داد بیشترین رابطه با تاب آوری مربوط به «منابع روانشناختی نوجوان» (۸۳ هم وقوعی) و «کیفیت تعامل» (۷۲ هم وقوعی) است. سه مضمون فراترکیب «انتقال شناختی از طریق الگودهی»، «انتقال رفتاری از طریق تعامل کیفیتی» و «مکانیسم تعدیل گر زمینه ای» شناسایی شدند.نتیجه گیری: سبک اسنادی خوش بینانه مادر از طریق الگودهی شناختی و کیفیت تعامل عاطفی، قوی ترین پیش بین کننده غیرمستقیم تاب آوری نوجوانان است. سبک زندگی سلامت محور مادر نیز به طور غیرمستقیم از طریق افزایش کیفیت تعامل، به کاهش مشکلات رفتاری کمک می کند. یافته ها بر ضرورت آموزش سبک اسنادی خوش بینانه و کاهش استرس والدینی در مداخلات پیشگیرانه تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

سبک های تربیتی والدین ، مشکلات رفتاری ، نوجوانان ، تحلیل مضمون ، سبک اسنادی مادر ، تاب آوری