نقش بازی های آموزشی در رشد خلاقیت، انگیزه و پرورش دانش آموزانی پویا و متفکر در مدارس

اهداف تعلیم و تربیت، پرورش کودکان متفکری است که قادر باشند بر مسائل و مشکلاتشان در زندگی روزمره و در محیط اجتماعی به آسانی غلبه کنند. بازی را رکن اصلی یادگیری دوران کودکی تعریف کرده و یادگیری مهارت های تفکر و عملکرد خلاق آنان را به کیفیت و کمیت بازی های آموزشی دوران کودکی وابسته می دانند. بازی راهی است که کودک بوسیله آن دنیا را کشف می کند. در بازی های مناسب ارتباطات مغزی کودک به صورتی رشد می کنند که یادگیری را برای او آسان تر می کنند. به طور کلی تمام بازی های مناسبی که کودک انجام می دهد در قوی تر کردن قدرت مغزی او و رفتارهای مثبت اجتماعی او موثر هستند. بازی به عنوان الگوی رفتاری یکی از نیازهای اساسی دانش آموزان به شمار می رود که در عین سرگرم کردن وی را برای ورود به زندگی واقعی بزرگسالی آماده می کند. از این لحاظ شرایط بازی، آزادی کودک در بازی، اسباب بازی های مورد استفاده کودک و مدت زمانی که به بازی با کودک اختصاص داده می شود اهمیت شایان توجهی دارد. چرا که الگوهای رفتاری و میزان انعطاف پذیری کودک در دوران زندگی بعدی او را تعیین می کند. دوران کودکی، تفکر خلاق و الگوهای رفتاری و الگوهای آموزش خلاقیت به دانش آموزان جزء مفاهیم اصلی تحقیق حاضر است. براین اساس تحقیق حاضر بازی های آموزشی را شیوه ای برای آموزش مهارت های تفکر و نقش آن در رشد خلاقیت دانش آموزان را مورد مطالعه قرار داده است.

کلیدواژه ها:

بازی های آموزشی ، تفکر خلاق ، مهارت های آموزشی ، دانش آموزان