آموزش خودمحور در عصر دیجیتال؛ ظرفیت های پلتفرم های ویدئویی

گسترش فناوری های دیجیتال و توسعه پلتفرم های ویدئویی، تحول چشمگیری در شیوه های آموزش و یادگیری ایجاد کرده است. این پلتفرم ها با فراهم ساختن دسترسی آسان، انعطاف پذیر و گسترده به منابع آموزشی، زمینه را برای شکل گیری الگوهای نوین یادگیری، به ویژه آموزش خودمحور، فراهم کرده اند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش پلتفرم های ویدئویی در توسعه آموزش خودمحور و تبیین تاثیر آن ها بر ارتقای کیفیت یادگیری انجام شده است. این مطالعه با بهره گیری از روش توصیفی–تحلیلی و با مرور منابع علمی معتبر، ابعاد مختلف استفاده از پلتفرم های ویدئویی در فرآیند آموزش را مورد بررسی قرار داده است.یافته های پژوهش نشان می دهد که پلتفرم های ویدئویی با ایجاد فرصت یادگیری در هر زمان و مکان، شخصی سازی مسیر یادگیری، ارائه محتوای چندرسانه ای، افزایش تعامل و فراهم کردن بازخوردهای مستمر، نقش موثری در تقویت استقلال یادگیرنده، انگیزش درونی، خودتنظیمی، تفکر انتقادی و یادگیری مادام العمر ایفا می کنند. همچنین، بهره گیری هدفمند از این فناوری ها موجب افزایش مشارکت فراگیران، ارتقای کیفیت یادگیری و توسعه مهارت های شناختی و فراشناختی می شود. با این حال، چالش هایی همچون اعتبار و کیفیت محتوا، شکاف دیجیتال، سواد رسانه ای و مدیریت زمان استفاده از فضای مجازی، از مهم ترین موانع بهره برداری مطلوب از این ظرفیت ها به شمار می روند.در مجموع، نتایج پژوهش بیانگر آن است که ادغام هوشمندانه پلتفرم های ویدئویی در نظام های آموزشی، همراه با برنامه ریزی مناسب و توانمندسازی معلمان و فراگیران، می تواند نقش مهمی در توسعه آموزش خودمحور، بهبود کیفیت یادگیری و ارتقای سرمایه انسانی در عصر دیجیتال ایفا کند.

کلیدواژه ها:

پلتفرم های ویدئویی ، آموزش خودمحور ، یادگیری الکترونیکی ، یادگیری خودراهبر ، فناوری های آموزشی ، تحول دیجیتال