پیشرفتهای نوین در بسته بندی پایدار و فعال برای افزایش ماندگاری قارچ خوراکی

قارچ Agaricus bisporus به دلیل ساختار اپیدرمی ظریف، رطوبت بالای بافت و نرخ تنفس، شدیدا از فساد پذیرترین محصولات تازه به شمار می رود و بدون مدیریت صحیح پس از برداشت طی چند روز دچار قهوه ای شدن، افت بافت، رشد میکروبی و کاهش ارزش تغذیه ای می شود. این مطالعه با مروری جامع بر ویژگی های فیزیولوژیک و ترکیب تغذیه ای قارچ، چالش های اصلی نگهداری آن و نقش فناوری های نوین بسته بندی را بررسی می کند. نتایج نشان می دهد که اتمسفر اصلاح شده (MAP) با تنظیم بهینه ی فشارهای جزئی ۵ تا ۱۰ درصد اکسیژن و ۲.۵ تا ۵ درصد دی اکسیدکربن و همچنین استفاده از جاذب ها می تواند ماندگاری را تا ۱۵-۲۵ روز در دمای ۲ تا ۸ سانتی گراد افزایش دهد. در ادامه نقش بسته بندی فعال شامل جاذب های اکسیژن و دی اکسیدکربن، پوشش های کیتوزانی و سینی های میکرو متخلخل بررسی شد. همچنین بیوپلیمرهای پلی ساکاریدی، پروتئینی و پلی استری به ویژه، کیتوزان، نشاسته، آلژینات PLA و پلی ساکاریدهای میکروبی به عنوان گزینه های پایدار با قابلیت ایجاد سد نیمه تراوا، مهار فعالیت میکروبی و کاهش قهوه ای شدن معرفی گردیدند. شواهد نشان می دهد که فیلم های کامپوزیتی زیست بنیان مانند کیتوزان و دکستران قادرند فساد را تا ۲۸ روز در ۴ سانتی گراد به تاخیر بیندازند. مجموعه ی داده ها بیانگر آن است که بسته بندی پایدار بر پایه بیوپلیمرها ضمن کاهش ضایعات و ردپای زیست محیطی، رویکردی موثر برای حفظ کیفیت قارچ تازه محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

بسته بندی پایدار ، اتمسفر اصلاح شده (MAP) ، قارچ Agaricus bisporus ، بیوپلیمرهای زیست بنیان ، بسته بندی فعال ، پوشش های خوراکی پلی ساکاریدی