مدل سازی آماری اثر شرایط اقلیمی مرطوب بر وقوع تصادفات رانندگی شهری (مطالعه موردی: شهر رشت)

تصادفات ترافیکی از چالش های اصلی ایمنی شهری در ایران محسوب می شوند و نقش شرایط اقلیمی مرطوب در افزایش احتمال وقوع تصادف، یکی از مسائل مهم مهندسی ترافیک در مناطق شمالی کشور است. هدف این پژوهش، تحلیل داده محور اثر بارندگی و رطوبت سطح روسازی بر فراوانی و شدت تصادفات شهری در شهر رشت است. داده های مورد استفاده شامل آمار واقعی ۷۷۷۵ تصادف شهری در سال ۱۴۰۳ و داده های بارندگی روزانه (میلی متر) از ایستگاه سینوپتیک رشت می باشند. داده ها پس از هم ترازسازی زمانی و پالایش، با استفاده از روش های آماری توصیفی، همبستگی، و مدل رگرسیون لجستیک چندسطحی (Multilevel Logistic Regression) تحلیل شدند.نتایج نشان داد حدود ۱۶% از تصادفات در روزهای بارانی رخ داده و احتمال وقوع تصادف در شرایط مرطوب ۱.۸ برابر شرایط خشک است. شدت تصادفات (جرحی و فوتی) در سطح مرطوب به طور معنی داری بالاتر از سطح خشک بوده و گروه سنی ۲۱ تا ۴۰ سال بیشترین سهم را در تصادفات بارانی دارد. یافته ها بیانگر آن است که افزایش بارش منجر به کاهش ضریب اصطکاک و افزایش طول توقف وسایل نقلیه می شود. از دیدگاه مدیریتی، تلفیق داده های اقلیمی با سامانه های هوشمند هشداردهنده و بهبود طراحی هندسی روسازی در مناطق مرطوب می تواند نقش موثری در کاهش حوادث داشته باشد.

کلیدواژه ها:

ایمنی ترافیک شهری ، اقلیم مرطوب ، تحلیل داده محور ، رگرسیون لجستیک چندسطحی ، شدت تصادف ، لغزندگی سطح راه