نقش فناوری های هوشمند در ارتقای نظام برنامه ریزی و مدیریت یکپارچه شهری با رویکرد توسعه پایدار

رشد شتابان شهرنشینی و پیچیدگی مسائل شهری، ضرورت بازنگری در نظام های برنامه ریزی و مدیریت شهری را آشکار ساخته است. در این میان، فناوری های هوشمند به عنوان ابزاری موثر برای ارتقای کارآمدی، انسجام و پایداری مدیریت شهری مطرح شده اند. هدف تحقیق حاضر، تبیین نقش فناوری های هوشمند در ارتقای نظام برنامه ریزی و مدیریت یکپارچه شهری با تاکید بر رویکرد توسعه پایدار است. روش تحقیق به صورت مروری و با رویکرد کیفی انجام شده و بدین منظور، مطالعات علمی معتبر داخلی و خارجی مرتبط با مفاهیم شهر هوشمند، برنامه ریزی داده محور، مدیریت شهری و توسعه پایدار به صورت نظام مند گردآوری، گزینش و تحلیل محتوای کیفی شده اند. یافته های تحقیق نشان داد که بهره گیری هدفمند از فناوری های هوشمند، موجب تقویت برنامه ریزی مبتنی بر داده، افزایش انسجام نهادی در مدیریت شهری، ارتقای کیفیت محیط و فضاهای شهری، تحول الگوهای مشارکت شهروندان و بهبود پایش شاخص های توسعه پایدار می شود. نتایج همچنین حاکی از آن است که اثربخشی این فناوری ها وابستگی زیادی به یکپارچگی نهادی، بومی سازی شاخص ها و هم سویی سیاست گذاری شهری با ظرفیت های فناورانه دارد. نتیجه گیری تحقیق بیانگر آن است که فناوری های هوشمند زمانی می توانند به تحقق توسعه پایدار شهری کمک کنند که در قالب یک نظام منسجم برنامه ریزی و مدیریت شهری به کار گرفته شوند و پیوند میان فناوری، حکمرانی و کنش اجتماعی به طور هم زمان مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

فناوری های هوشمند ، برنامه ریزی شهری ، مدیریت یکپارچه شهری ، توسعه پایدار