مروری بر تاثیر فرم هندسی بر عملکرد لرزه ای ساختمان های بلندمرتبه

با رشد شهرنشینی و افزایش ساخت وساز عمودی، طراحی ساختمان های بلندمرتبه به یکی از موضوعات مهم در حوزه معماری و مهندسی سازه تبدیل شده است. در مناطق لرزه خیز، رفتار این ساختمان ها تحت تاثیر نیروهای جانبی، به ویژه زلزله، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. یکی از عوامل موثر بر عملکرد لرزه ای ساختمان های بلندمرتبه، فرم هندسی آن هاست که می تواند بر نحوه توزیع جرم، سختی، میزان پیچش و انتقال نیروهای جانبی اثرگذار باشد. مسئله اصلی این پژوهش، بررسی تاثیر فرم معماری بر عملکرد لرزه ای ساختمان های بلندمرتبه و تبیین ارتباط میان فرم هندسی و سیستم سازه ای است. هدف پژوهش حاضر، مرور و بررسی تاثیر فرم های هندسی مختلف بر رفتار لرزه ای ساختمان های بلندمرتبه و همچنین مطالعه ارتباط میان فرم معماری و سیستم های سازه ای رایج در این ساختمان هاست. این پژوهش از نوع توصیفی تحلیلی بوده و با استفاده از روش مطالعات کتابخانه ای انجام شده است. در این راستا، منابع علمی شامل کتاب ها، مقالات پژوهشی و مطالعات تخصصی مرتبط با موضوع بررسی و تحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان می دهد که فرم های منظم و متقارن، مانند مربع و دایره، به دلیل توزیع متعادل تر جرم و سختی، عملکرد لرزه ای مطلوب تری دارند؛ در حالی که فرم های نامنظم، مانند پلان های L شکل، به دلیل افزایش پیچش و تمرکز تنش، نیازمند سیستم های سازه ای پیشرفته تر هستند. همچنین، بررسی پژوهش های پیشین بیانگر آن است که هماهنگی میان فرم معماری و سیستم سازه ای، نقش مهمی در بهبود عملکرد لرزه ای، کنترل تغییرمکان جانبی و افزایش پایداری ساختمان های بلندمرتبه ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

ساختمان بلندمرتبه ، فرم هندسی ، عملکرد لرزه ای ، سیستم سازه ای ، زلزله