تحلیل تاثیر طراحی معماری داخلی انسان محور بر ارتقای خلاقیت کاربران فضاهای کار اشتراکی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر طراحی معماری داخلی انسان محور بر ارتقای خلاقیت کاربران فضاهای کار اشتراکی انجام شده است. با توجه به رشد روزافزون فضاهای کار اشتراکی در ایران و جهان و اهمیت خلاقیت به عنوان موتور محرک اقتصاد دانش بنیان، پژوهش پیش رو به دنبال شناسایی مولفه های طراحی انسان محور و بررسی تاثیر هر یک بر خلاقیت کاربران است. روش پژوهش به صورت آمیخته (کیفی-کمی) با رویکرد توصیفی-تحلیلی طراحی شده است. جامعه آماری شامل کاربران فضاهای کار اشتراکی در شهر تهران و نمونه پژوهش شامل ۱۲۰ نفر از کاربران سه فضای کار اشتراکی منتخب است. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه محقق ساخته، مصاحبه های نیمه ساختاریافته و مشاهده میدانی بوده است. یافته ها نشان می دهد که طراحی انسان محور با سه مولفه اصلی انعطاف پذیری فضایی، کیفیت محیطی و تعاملات اجتماعی، تاثیر معناداری بر خلاقیت کاربران دارد. مولفه انعطاف پذیری فضایی با ضریب تاثیر ۰.۴۲، بیشترین سهم را در پیش بینی خلاقیت کاربران دارد. نتیجه گیری پژوهش بر لزوم بازنگری در فرآیند طراحی فضاهای کار اشتراکی با رویکرد انسان محوری و توجه به نیازهای چندگانه کاربران تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

طراحی انسان محور ، خلاقیت ، فضاهای کار اشتراکی ، معماری داخلی ، انعطاف پذیری فضایی