متریال خاکی و سلامت انسان

ارتباط متقابل بین مواد تشکیل دهنده خاک و سلامت ساکنان در فضاهای انسان ساخت، به یکی از مباحث حیاتی در معماری تبدیل شده است. این مقاله با هدف بررسی ریسک های ناشی از مواجهه با مواد خاکی مضر در فضاهای معماری و ارائه راهکارهای طراحی برای کاهش این ریسک ها نگاشته شده است. بر اساس چارچوب تحلیلی کتاب مرجع «Earth Materials and Health»، خطرات عمده ای چون گاز رادون (عامل سرطان ریه)، ذرات سیلیس کریستالی و آزبست (عوامل بیماری های ریوی)، و فلزات سنگین (نظیر آرسنیک و سرب) مورد تحلیل قرار گرفته اند. روش تحقیق، ترکیبی از تحلیل محتوای منابع کتابخانه ای و استدلال طراحی است. یافته ها نشان می دهند که مسیرهای اصلی مواجهه شامل استنشاق گردوغبار، مصرف آب آلوده و تماس پوستی بوده که از طریق طراحی آگاهانه ی سایت، انتخاب مصالح، سیستم های کنترل محیطی و معماری منظر قابل مدیریت هستند. در نتیجه، این مقاله استدلال می کند که ادغام دانش زمین شناسی سلامت در فرآیند طراحی معماری، نه تنها یک الزام ایمنی، بلکه گامی اساسی در جهت تحقق معماری پایدار و سلامت محور است. پیشنهاد می شود مفاهیم این پژوهش در سرفصل های آموزشی و استانداردهای حرفه ای معماری گنجانده شود.

کلیدواژه ها:

متریال خاکی ، سلامت انسان ، طراحی معماری ، ریسک سلامت ، کیفیت محیط داخلی