هویت شهری در چارچوب معماری پایدار

هویت شهری به عنوان یکی از مولفه های بنیادین کیفیت محیط های انسانی، نقشی تعیین کننده در شکل گیری حس تعلق، پایداری اجتماعی و تداوم فرهنگی شهرها ایفا می کند. در دهه های اخیر، هم زمان با تشدید بحران های زیست محیطی، تغییرات اقلیمی و رشد شتابان شهرنشینی، مفهوم معماری پایدار به عنوان رویکردی راهبردی در طراحی و برنامه ریزی شهری مطرح شده است. این مقاله با رویکردی تحلیلی–توصیفی، به بررسی پیوند میان هویت شهری و معماری پایدار می پردازد و نشان می دهد که چگونه بهره گیری آگاهانه از الگوهای بومی، توجه به اقلیم، استفاده از مصالح بوم آورد و به کارگیری فناوری های نوین می تواند ضمن کاهش اثرات منفی زیست محیطی، به تقویت هویت شهری منجر شود. نتایج پژوهش حاکی از آن است که معماری پایدار، فراتر از یک راهبرد فنی، بستری فرهنگی–اجتماعی برای بازتعریف هویت شهری در شهرهای معاصر فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

هویت شهری ، معماری پایدار ، توسعه پایدار ، معماری بومی ، شهر معاصر