بررسی و ارزیابی مدیریت پسماند و زایده های ساختمانی در کاهش آسیب های زیست محیطی

پسماندهای ساختمانی موادی هستند که در حین فعالیت های ساخت وساز و عمرانی تولید می گردند. به جاماندن پسماندهای ساختمانی معضلات زیادی را از جمله آلودگی های دیداری و زیست محیطی، مرگ ومیر افراد و یا بروز حادثه برای آن ها در اثر برخورد اتومبیل ها با نخاله های ساختمانی موجود در معابر به ویژه در تاریکی شب را در پی دارد. پژوهش حاضر به شیوه توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای – اسنادی به ارزیابی و بررسی مدیریت پسماند و زایده های ساختمانی در راستای کاهش آسیب های زیست محیطی می پردازد. مهم ترین عوامل توجیه اقتصادی بازیافت پسماندهای ساختمانی شامل هزینه زیاد مصالح اولیه، هزینه حمل نخاله از محل تولید به مکان دفع، هزینه دفن نخاله، افزایش روز افزون بهای مصالح اولیه و خسارت های غیرقابل جبران زیست محیطی در بلند مدت می باشد. یکی از بزرگترین چالش ها در مدیریت پسماندهای ساختمانی، عدم تفکیک مناسب مواد در محل های ساخت و ساز است. بسیاری از زایده های ساختمانی به صورت مخلوطی از مواد مختلف ایجاد می شوند که فرآیند بازیافت را پیچیده می سازد. یافته های پژوهش حاکی از آن است که حداقل کردن ضایعات ساختمانی در مرحله طراحی، یک استراتژی کلیدی در کاهش موثر ضایعات است. تفکیک و جداسازی قطعات ساختمان تخریب شده و استفاده مجدد و یا بازیافت آن ها، با توجه به قابلیت های هرکدام، راهکار موثر مدیریتی جهت کاهش آلودگی های زیست محیطی ناشی از تلنبارکردن و یا دفن نامناسب زباله های ساختمانی است، که علاوه بر جنبه های مثبت زیست محیطی، از نظر اقتصادی و اجتماعی نیز موفق عمل کرده است. نتیجه اینکه مدیریت صحیح در کاهش تولید و چگونگی استفاده یا دفع این نوع از پسماند می تواند نیاز به انرژی، منابع طبیعی، زمین لازم برای دفع مهندسی و هزینه را به مراتب کاهش دهد.

کلیدواژه ها:

پسماندهای ساختمانی ، منابع طبیعی ، آلودگی زیست محیطی ، مصالح اولیه ، مدیریت بازیافت