چارچوب پویایی شناسی سیستم برای ارزیابی اثربخشی هماهنگی و عملکرد عملیاتی در زنجیره تامین فولاد اصفهان

این پژوهش چارچوبی مبتنی بر پویایی شناسی سیستم برای ارزیابی اثر بخشی هماهنگی و عملکرد عملیاتی در زنجیره تامین فولاد اصفهان ارائه می دهد. هدف نظری محوری این مطالعه مفهوم سازی چگونگی تعامل پویای میان سازوکارهای هماهنگی (نظیر اشتراک گذاری اطلاعات، هم زمان سازی تصمیمات و هم ترازی سیاست ها با متغیرهای عملیاتی مانند سطح موجودی، ظرفیت تولید، زمان های تاخیر و پایداری جریان تولید) در یک محیط صنعتی چند مرحله ای و سرمایه بر است. در این تحقیق با اتخاذ رویکردی صرفا نظری از اصول پویایی شناسی سیستم و مدل سازی مفهومی برای تبدیل مفاهیم کلیدی برگرفته از ادبیات هماهنگی زنجیره تامین و تفکر سیستمی به ساختارهای حلقه علی و نمودارهای انباشت و جریان استفاده شده است. از طریق استدلال تحلیلی و نگاشت ساختارهای تکرارشونده، چارچوب پیشنهادی حلقه های بازخورد تقویتی و تعدیلی را شناسایی می کند که رفتارهای نوسانی، پاسخ های عملکردی غیرخطی و مقاومت سیاستی را تحت شرایط متفاوت هماهنگی تبیین می کنند. تحلیل نظری نشان می دهد که اثر بخشی هماهنگی یک ویژگی درون زا و پویا در زنجیره تامین است که در طول زمان شکل دهنده و تحت تاثیر الگوهای عملکردی سیستم قرار می گیرد. همچنین نتایج تبیین می کنند که در محیط هایی با تاخیرهای زمانی زیاد، اتخاذ سیاست های هماهنگی معتدل و با زمان بندی مناسب می تواند در برخی موارد به رفتارهای پایدارتر نسبت به هماهنگی حداکثری منجر شود. این چارچوب با ادغام مفاهیم هماهنگی زنجیره تامین و تفکر سیستمی پویا، نظریه زنجیره تامین را از دیدگاه های ایستا و سطح سازمان فراتر می برد و رویکردی جامع تر برای تحلیل عملکرد در محیط های پیچیده صنعتی ارائه می کند. در نهایت، مطالعه حاضر مسیرهایی را برای تحقیقات آینده پیشنهاد می نماید از جمله کالیبراسیون تجربی ساختارهای مدل شده، توسعه مدل های ترکیبی با رویکردهای مکمل و کاربرد تطبیقی چارچوب در سایر صنایع سنگین دارای زمان های تاخیر طولانی و سختی ساختاری.

کلیدواژه ها:

عملکرد ، عملیاتی زنجیره تامین ، فولاد ، پویایی ، بازخورد ، پایداری تولید ، موجودی ، هماهنگی زنجیره تامین