تحلیل سازه گفتمانی هویت در مکالمات بازپرس و متهم در پرونده های کیفری ایران از منظر زبان شناسی حقوقی

این پژوهش با اتخاذ رویکرد زبان شناسی حقوقی و با تکیه بر چارچوب نظری سازه های گفتمانی جیمز پل جی، به بررسی سازه هویت در تعاملات میان بازپرس و متهم در بازجویی های مربوط به پرونده های کیفری ایران می پردازد. داده های پژوهش از گفت وگوهای واقعی بازجویی گردآوری شده و با روش توصیفی کیفی تحلیل شده اند تا شیوه های بازنمایی هویت، روابط قدرت و نقش های تعاملی میان طرفین آشکار شود. یافته ها نشان می دهد که سازه هویت یکی از برجسته ترین ویژگی های گفتمانی در فرایند بازجویی است و از طریق انتخاب های زبانی بازپرس و متهم جایگاه هایی همچون اقتدار، پاسخ گویی، دفاع، تردید و اتهام شکل می گیرد. افزون بر این نتایج حاکی از آن است که شکل گیری هویت در این تعاملات صرفا بازتاب ویژگی های فردی نیست بلکه با سازه هایی مانند فعالیت ها، روابط و اهمیت پیوندی مستقیم دارد و در سازماندهی معنای حقوقی و پیشبرد فرایند بازجویی نقشی اساسی ایفا می کند. در مجموع یافته های این پژوهش نشان می دهد که تحلیل سازه هویت می تواند به درک عمیق تر کنش های زبانی در بافت حقوقی ایران کمک کند و سازوکارهای گفتمانی اعمال قدرت و شکل گیری حقیقت در فرایند دادرسی را روشن تر سازد.

کلیدواژه ها:

زبان شناسی حقوقی ، سازه هویت ، تحلیل گفتمان ، بازپرس ، متهم ، بازجویی ، پرونده های کیفری ایران