فرصتها و چالشهای هم تدریسی در کلاسهای آموزش زبان انگلیسی

پژوهش حاضر به بررسی ظرفیت ها و چالش های هم تدریسی در کلاس های آموزش زبان انگلیسی در ایران پرداخته و دیدگاه های مدرسان و زبان آموزان را مورد واکاوی قرار داده است. چارچوب آموزشی به طور سنتی بر مدلی استوار بوده است که در آن یک مدرس مسئولیت تمامی جنبه های ارائه درس را بر عهده دارد، اما در هم تدریسی دو مدرس با مهارت های مکمل در کلاس همکاری می کنند. در این بررسی برای گردآوری داده ها پرسش نامه ای در اختیار مدرسان و زبان آموزان قرار گرفت که همگی تجربه مستقیم هم تدریسی داشتند. به منظور تبیین عمیق تر الگوهای به دست آمده از داده های کمی مصاحبه کتبی نیز انجام شد. یافته ها حاکی از اذعان مدرسان به مزایای این شیوه تدریس بود؛ از جمله انگیزه زبان آموزان به مشارکت بیشتر در کلاس، حمایت آموزشی فردمحورتر و رشد حرفه ای از طریق همکاری آموزشی. زبان آموزان نیز به مزایایی از جمله مواجهه با شیوه های متنوع تدریس، پویایی بیشتر و بهبود مدیریت کلاس اشاره کردند. با این حال چالش هایی نیز از سوی هر دو گروه مطرح شد. مهم ترین مانع از نظر مدرسان محدودیت زمانی برای برنامه ریزی مشترک و نبود آموزش رسمی در زمینه هم تدریسی بود. زبان آموزان نیز با چالش هایی همچون ابهام در نقش مدرسان و ناهماهنگی در تدریس و ارزشیابی مواجه بودند. نتایج نشان داد که تحقق موفقیت آمیز هم تدریسی منوط به ارائه آموزش های ساختارمند، اختصاص زمان کافی برای برنامه ریزی مشترک و تغییر تدریجی فرهنگ آموزشی به سمت الگوهای هم تدریسی است.

کلیدواژه ها:

هم تدریسی ، برنامه ریزی مشترک ، بافت آموزش زبان