مطالعه ای تطبیقی بین آموزش سنتی و آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی

در این مقاله به بررسی تفاوت های ساختاری، مزایا و چالش های دو رویکرد «آموزش سنتی» و «آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی» می پردازیم. در حالی که آموزش سنتی بر انتقال یکپارچه دانش توسط معلم و حضور فیزیکی تاکید دارد، هوش مصنوعی با ایجاد محیط های یادگیری شخصی سازی شده و انطباقی، مدل آموزشی را دگرگون کرده است. هدف این پژوهش تحلیل تطبیقی این دو رویکرد از نظر کارایی، شخصی سازی و نقش معلم است. نتایج نشان می دهد که اگرچه هوش مصنوعی ظرفیت های بی نظیری برای ارتقای عدالت آموزشی و یادگیری انفرادی دارد، اما نمی تواند جایگزین ابعاد عاطفی و اجتماعی حضور معلم در کلاس شود. رویکرد ترکیبی به عنوان راهکار برتر در عصر دیجیتال پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

آموزش سنتی ، یادگیری ترکیبی ، هوش مصنوعی