تحلیل کمی نقش نقض ماکسیم های گرایس در تعاملات جلسه دفاع مجازی ناموفق مطالعه موردی یک جلسه منجر به رد

نظریه اصول همکاری گرایس (۱۹۷۵ Grice) یکی از تاثیرگذارترین چارچوب ها برای تحلیل تعاملات گفتاری است، اما پژوهش های اندکی تا کنون به اندازه گیری کمی نقش نقض ماکسیم ها در بافت های آکادمیک پرفشار پرداخته اند. این مطالعه با هدف کمی کردن الگوهای نقض چهار ماکسیم کمیت، کیفیت، رابطه و شیوه در یک جلسه دفاع مجازی دکتری که به رد انجامیده است، صورت گرفته است. داده ها شامل سه دقیقه اول تعامل میان داور و دانشجو (۳۲) نوبت گفتاری است که به طور کامل بازنویسی و کدگذاری شدند. یافته های کمی نشان می دهد که (۱) ۶۸.۸٪ از کل نوبت های گفتاری حاوی نقض حداقل یک ماکسیم هستند؛ (۲) داور مسئول ۶۸.۲٪ از کل نقض هاست و دانشجو تنها ۳۱.۸٪؛ (۳) ماکسیم های کمیت و شیوه هر کدام با ۳۱.۸٪ از کل نقض ها بیشترین سهم را دارند؛ (۴) ۵۰٪ از نقض ها درجه شدید دارند قطع مکرر کلام یا کنایه که از این، میان ۷ مورد از ۱۱ مورد نقض شدید مربوط به ماکسیم شیوه است؛ (۵) اوج تراکم نقض ها در ۶۰ ثانیه اول جلسه رخ می دهد (۴۱٪ کل نقض ها). این مطالعه نشان می دهد که نقض نظام مند و متمرکز ماکسیم ها - به ویژه توسط فرادست گفتمان - الگویی منظم و قابل اندازه گیری دارد و می تواند مبنایی برای ارزیابی کیفیت تعامل در جلسات دفاع مجازی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

نقض ماکسیم ، اصول همکاری ، گرایس ، مطالعه کمی ، جلسه دفاع مجازی ناموفق ، شدت نقض