تحول پارادایمی در آموزش زبان با اهداف ویژه (ESP) در عصر هوش مصنوعی مولد: از مهارت زبانی تا سواد الگوریتمیک

در چشم انداز نوین آموزش عالی زبان با اهداف ویژه (ESP) از یک حوزه صرفا زبانی به یک قلمرو بین رشته ای میان کنش انسان و الگوریتم تبدیل شده است. ظهور مدل های زبانی بزرگ (LMS) چالش های بنیادینی را در مفاهیم سنتی مانند «تحلیل ژانر»، «اصالت متن» و «عاملیت یادگیرنده» ایجاد کرده است. هدف این مقاله بررسی انتقادی ادغام هوش مصنوعی در آموزش زبان تخصصی و ارائه مدل «تسهیل گری هوشمند» است. این پژوهش با روشی مروری تحلیلی نشان می دهد که هوش مصنوعی نه تنها به عنوان یک ابزار کمکی بلکه به عنوان یک محرک شناختی عمل می کند. یافته ها حاکی از آن است که شخصی سازی داینامیک محتوا می تواند کارایی درک متون پیچیده را تا ۴۵ درصد ارتقا بخشد، مشروط بر اینکه سواد انتقادی یادگیرنده نیز همگام با فناوری رشد کند. در نهایت راهکارهای عملی برای اساتید جهت بازتعریف ارزیابی های آموزشی پیشنهاد شده است.

کلیدواژه ها:

آموزش زبان با اهداف ویژه (ESP) ، هوش مصنوعی مولد Generative AI ، سواد الگوریتمیک ، تحول پارادایمی یادگیری زبان