تاثیر روشهای نوین یادگیری معکوس مبتنی بر بازی سیار شخصی سازی شده و مبتنی بر پروژه بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روشهای نوین یادگیری معکوس مبتنی بر بازی سیار شخصی سازی شده و مبتنی بر پروژه بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان با توجه به نقش تعدیل گر توسعه حرفه ای مستمر معلمان انجام شد. روش پژوهش شبه تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل و پیگیری دو و چهار ماهه بود. جامعه آماری شامل ۳۲۰۰ دانش آموز پسر پایه هشتم ناحیه دو شهر اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود که از میان آنها ۱۸۰ نفر (۱۵۰ دانش آموز و ۳۰ معلم) به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب و به طور تصادفی در شش گروه (پنج گروه آزمایش و یک گروه کنترل) گمارش شدند. معلمان گروه های آزمایش در یک دوره توسعه حرفه ای ۴۰ ساعته بر اساس مدل TPACK شرکت کردند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه محقق ساخته سنجش پیشرفت تحصیلی با پایایی ۰٫۹۳، آزمون های محقق ساخته ریاضی و علوم با روایی محتوایی تایید شده و پرسشنامه سنجش دانش فناوری، تربیتی و محتوایی معلمان با پایایی ۰٫۸۹ بود. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیره (MANCOVA)، آزمون تعقیبی بونفرونی و تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که پس از کنترل اثر پیش آزمون بین میانگین نمرات پیشرفت تحصیلی گروه های آزمایش و کنترل تفاوت معناداری وجود دارد. یادگیری معکوس با مجذور آتای ۰٫۷۲ بیشترین تاثیر و پس از آن یادگیری مبتنی بر بازی با مجذور آتای ۰٫۶۴ و یادگیری سیار با مجذور آتای ۰٫۵۷ قرار داشتند. تعامل معناداری بین روش نوین و توسعه حرفه ای معلمان مشاهده شد. بدین معنا که اثر بخشی روش های نوین در گروه معلمانی که دوره توسعه حرفه ای را گذرانده بودند به طور معناداری بیشتر از گروه معلمان بدون آموزش بود. پایداری یادگیری در روش معکوس بیشتر از روش مبتنی بر بازی بود. براساس نتایج سرمایه گذاری همزمان بر روش های نوین یادگیری و توسعه حرفه ای نظام مند معلمان یک الزام اجتناب ناپذیر برای ارتقای پیشرفت تحصیلی در نظام آموزشی ایران است.

کلیدواژه ها:

روشهای نوین یادگیری ، پیشرفت تحصیلی ، توسعه حرفه ای معلمان ، یادگیری معکوس