پیامدهای آموزشی تدریس استعاره های مفهومی در درک احساسات ترس و درد در بافت آموزش زبان

پژوهش حاضر به بررسی پیامدهای آموزشی به کارگیری نظریه استعاره مفهومی در تقویت توانایی یادگیرندگان برای تحلیل معنای عاطفی در گفتمان روایی می پردازد. تمرکز مطالعه با تکیه بر چارچوب نظری استعاره های عاطفی، کوچش بر تمایز مفهومی میان دو احساس «ترس» و «درد» است و این احساسات نه به عنوان حالات روانشناختی منفرد شخصیت ها بلکه به مثابه سازه هایی استعاری که در توالی های روایی فیلم معنا می یابند مورد بررسی قرار می گیرند. در این پژوهش سی نفر از دانشجویان دانشگاهی در قالب دو گروه کنترل و آزمایش مشارکت داشتند. گروه آزمایش با استفاده از یک الگوی تحلیلی پنج جزئی مبتنی بر استعاره های مفهومی برای تحلیل سکانس های گفتمان سینمایی آموزش دید. تحلیل های کمی و کیفی داده ها نشان می دهد که آموزش مبتنی بر استعاره های مفهومی به طور معناداری دقت تحلیلی یادگیرندگان را افزایش داده و موجب گذار از تفسیرهای شخصیت محور به تحلیل های توالی محور احساسات می شود. یافته ها ضمن تاکید بر قابلیت آموزش پذیری تحلیل استعاره های عاطفی، کارآمدی رویکردهای زبان شناسی شناختی را در بافت آموزش زبان و تحلیل گفتمان برجسته می سازند.

کلیدواژه ها:

استعاره ، مفهومی ، آموزش زبان ، درک ، احساسات ، گفتمان ، سینما ، احساس ترس و درد