اثربخشی روان درمانی مثبت گرا بر سختی پذیری و شادکامی روانشناختی مادران کودکان دارای نیازهای ویژه در شهر بندرعباس

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی روان درمانی مثبت گرا بر شادکامی و سرسختی روان شناختی مادران کودکان با نیازهای ویژه در شهر بندرعباس انجام شد. نمونه پژوهش حاضر شامل ۳۰ نفر از مادران کودکان با نیازهای ویژه شهر بندرعباس بودند که به شیوه نمونه گیری هدفمند با مراجعه به مراکز مشاوره و مدارس استثنایی تحت نظر آموزش و پرورش شهر بندرعباس انتخاب شدند و به صورت تصادفی در گروه های آزمایش و گواه قرار گرفتند. روان درمانی مثبت گرا طی ۱۰ جلسه برای گروه آزمایش اجرا شد. در این پژوهش جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه شادکامی آکسفورد (OHQ) و پرسشنامه سخت رویی روان شناختی لانگ و گولت (LGHS) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده های جمع آوری شده از آزمون تحلیل کوواریانس استفاده شد. همچنین از نرم افزار آماری SPSS ۲۷ برای تجزیه و تحلیل داده استفاده گردید. نتایج بررسی تحلیل کوواریانس چند متغیری نشان داد که بین میانگین نمرات پس آزمون گروه کنترل و آزمایش در متغیرهای وابسته شادکامی و سرسختی روان شناختی مادران کودکان با نیازهای ویژه تفاوت معناداری وجود دارد. بدین معنا که روان درمانی مثبت گرا بر شادکامی و سرسختی روان شناختی مادران کودکان با نیازهای ویژه موثر بوده است. در ادامه نتایج نشان داد که بین میانگین نمرات پس آزمون گروه کنترل و آزمایش در متغیرهای وابسته سرسختی روان شناختی و ابعاد آن در مادران کودکان با نیازهای ویژه تفاوت معناداری وجود دارد، یعنی اثر متغیر مستقل گروه روان درمانی مثبت گرا بر متغیرهای وابسته سرسختی روان شناختی و ابعاد آن موثر بوده است و تفاوت معنی داری بین گروه کنترل و آزمایش به وجود آمده است. همچنین نتایج تحلیل کوواریانس تک متغیری نشان داد که بین میانگین نمرات پس آزمون دو گروه گواه و آزمایش در متغیر وابسته شادکامی مادران کودکان با نیازهای ویژه تفاوت معناداری وجود دارد. بدین معنا که روان درمانی مثبت گرا باعث بهبود شادکامی مادران کودکان با نیازهای ویژه در گروه آزمایش شده است.

کلیدواژه ها:

روان درمانی مثبت گرا ، شادکامی ، سختی پذیری روان شناختی ، مادران کودکان با نیازهای ویژه