الگوی ارتباط کیفیت زندگی و رفتار ترافیکی عابرین پیاده بر حسب وضعیت اقتصادی اجتماعی یافته هایی از کوهورت سلامت و ایمنی ترافیک پرشین

این مطالعه مقطعی با هدف بررسی ارتباط ابعاد کیفیت زندگی و رفتار ترافیکی عابرین پیاده در سطوح مختلف وضعیت اقتصادی اجتماعی در شهر تبریز انجام شد. داده ها از فاز پیش از سانحه کوهورت سلامت و ایمنی ترافیک پرشین استخراج و ۱۷۸۵ نفر وارد تحلیل نهایی شدند. کیفیت زندگی با پرسشنامه WHOQOL-BREF، رفتار ترافیکی عابرین پیاده با پرسشنامه رفتار ترافیکی عابرین پیاده ایرانی و وضعیت اقتصادی اجتماعی با ابزار SESIran ارزیابی شد. برای تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون و همبستگی جزئی با تعدیل سن، جنسیت، وضعیت تاهل و تحصیلات استفاده شد. نتایج نشان داد که بین برخی ابعاد کیفیت زندگی و رفتارهای پرخطر ترافیکی همبستگی معکوس وجود دارد. قوی ترین روابط در مولفه خطاها مشاهده شد. در گروه وضعیت اقتصادی اجتماعی پایین سلامت جسمانی (۰/۱۴)، سلامت روانشناختی (۰/۱۳)، روابط اجتماعی (۰/۱۲) و محیط زندگی (۰/۱۸) با کاهش خطاهای ترافیکی ارتباط معنی دار داشتند (P>۰/۰۵). همچنین سلامت جسمانی در بیشتر طبقات اقتصادی اجتماعی با کاهش رفتارهای پرخاشگرایانه مرتبط بود (۰/۱۰ تا ۰/۱۱). شدت این روابط در طبقه اقتصادی اجتماعی پایین بیشتر مشاهده شد. به طور کلی یافته ها نشان می دهد کیفیت زندگی به ویژه ابعاد جسمانی و روانشناختی با رفتار ترافیکی عابرین پیاده ارتباط دارد و این ارتباط تحت تاثیر وضعیت اقتصادی-اجتماعی قرار می گیرد. توجه به عوامل روانی اجتماعی و کاهش نابرابری های اجتماعی می تواند در ارتقای ایمنی عابرین پیاده موثر باشد.

کلیدواژه ها:

کیفیت زندگی ، رفتار ترافیکی عابر پیاده ، وضعیت اقتصادی اجتماعی ، ایمنی ترافیک ، کوهورت پرشین