چهره و قضاوت های اخلاقی رویکردی پدیدارشناختی نوروانالیتیک به تاثیر الگوهای میکروبیانی چهره بر تصمیم گیری اجتماعی درباره ی افراد مجرم

درک اخلاقی انسان از دیگری به ویژه در زمینه ی داوری های اجتماعی و قضایی نسبت به افراد مجرم به طور بنیادین با نشانه های چهره ای هم پوشان است. در چند دهه اخیر پژوهش های بین رشته ای نشان داده اند که الگوهای میکروبیانی چهره نه تنها داده های زیبایی شناختی یا هیجانی ارائه می دهند بلکه می توانند به صورت ناخودآگاه فرآیندهای عصبی اخلاقی قضاوت را جهت دهی کنند. این مطالعه با هدف صورت بندی یک مدل پدیدارشناختی نوروانالیتیک برای فهم چگونگی بازنمایی چهره به عنوان میدان ظهور معنا و منشا سوگیری های تصمیم گیری اجتماعی طراحی شده است. این پژوهش از رویکردی ترکیبی بهره می گیرد که در آن تحلیل های پدیدارشناختی ادراک چهره به مثابه پدیدار اخلاقی (دیگری) با داده های نوروانالیتیک عصبی شناختی تلفیق شده اند. در مرحله ی تجربی با استفاده از تصویربرداری عصبی عملکردی (MRI) و رهگیری حرکات چشم پاسخ های نورودینامیک مشاهده گران به دسته های گوناگون میکروبیانی چهره ی متهمان مورد ارزیابی قرار گرفت. تحلیل پدیدارشناختی بر چگونگی تجربه ی صورت دیگری به عنوان برانگیزاننده ی احساس مسئولیت یا محکومیت تمرکز دارد در حالی که تحلیل نوروانالیتیک سازوکارهای لیمبیک-پیش پیشانی را در تبدیل این تجربه به قضاوت اخلاقی مدل سازی می کند. نتایج نشان دادند که چهره های دارای میکروبیان های منفی انزجار، تهدید یا (ترس) موجب فعال سازی زودهنگام آمیگدال و تضعیف پردازش انتقادی در قشر پیش پیشانی می گردند. این فرآیند به تولید قضاوت های اخلاقی، سریع، شهودی و عمدتا سوگیرانه علیه فرد منجر می شود. از منظر پدیدارشناختی، این پاسخ ها بیانگر برجسته سازی دیگری «مجرم» به عنوان پدیداری اخلاقا برانگیزاننده اند؛ چهره، در این چارچوب، به مثابه میانجی گر ظهور معنا و مرکز ثقل قضاوت تلقی می شود. جمع بندی نظری پژوهش بر این نکته تاکید دارد که تعامل میان سطح پدیدارشناختی تجربه و پردازش های عصبی پیش از آگاهی می تواند بنیان مدل های تازه ای از نورواخلاق چهره محور در تصمیم گیری قضایی را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

میکروبیانی ، چهره ، قضاوت اخلاقی ، پدیدارشناسی ، نوروانالیتیک ، تصمیم گیری اجتماعی ، جرم شناسی روانی