اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر افسردگی اساسی، کیفیت زندگی و رضایت زناشویی

اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر افسردگی اساسی، کیفیت زندگی و رضایت زناشویی مختلف را بررسی کند. با جست افسردگی کیفیت زندگی و کارکرد روابط را تضعیف می کند. درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد اجتناب تجربی و زندگی بر مبنای ارزش ها را هدف می گیرد اما مرورهای سیستماتیک درباره اثرات این درمان بر افسردگی، کیفیت زندگی و رضایت زناشویی و همچنین سازگاری فرهنگ ها به شکل جامع وجود ندارد. این مرور نظام مند در تلاش است اثرات درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر افسردگی، کیفیت زندگی و رضایت زناشویی در بزرگسالان در روابط شراکتی و بررسی ثبات یافته ها در زمینه های فرهنگی وجود دارد. در پایگاه های علمی داخلی Noormags، SID، Civilica، Ensani.ir، Irandoc، Magiran و بررسی پژوهش های ثبت شده از سال ۱۳۹۰ تا سال ۱۴۰۵ انجام شد. مطالعات واجد شرایط شامل طراحی های تصادفی یا شبه تجربی بودند که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد را در بزرگسالان با علائم افسردگی بالا در روابط عاشقانه ارزیابی می کردند. خروجی های اصلی شامل افسردگی، کیفیت زندگی و رضایت زناشویی بود. داده ها از حدود ۶۰ مقاله به ۳۳ مقاله کاهش یافت و نهایتا وارد سنتز کیفی گردید. هدف این مرور کیفی تحلیل و خلاصه سازی شواهد موجود در حوزه مربوطه است. روش کار به صورت مرور نظام مند با جست وجو در منابع علمی معتبر و اعمال معیارهای ورود و خروج انجام شد. از بین ۵۰ مطالعه شناسایی شده، ۳۰ مطالعه واجد شرایط بودند و در سنتز کیفی گنجانده شدند. در نتیجه این سنتز کیفی نشان می دهد که شواهد موجود در مورد متغیرهای درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد، افسردگی، رضایت زناشویی و کیفیت زندگی به هم مرتبط اند و می تواند زمینه ای برای تشخیص شکاف های پژوهشی و پیشنهاد گام های آتی در این زمینه باشد.

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، افسردگی ، کیفیت زندگی ، رضایت زناشویی ، انعطاف پذیری روان شناختی