بررسی رابطه امید به زندگی و معنای زندگی در بستر روانشناسی اگزیستانسیال

در عصر حاضر توجه روزافزون به سازه های وجودی در تبیین سلامت روان و کیفیت زندگی مبذول شده است. در این میان، مفاهیم معنای زندگی و امید به زندگی جایگاهی ویژه یافته اند؛ مفاهیمی که هر دو در مرکز پرسش های بنیادین روان شناسی اگزیستانسیال قرار دارند. این رویکرد با تاکید بر آزادی، مسئولیت و جست وجوی معنا انسان را موجودی می نگرد که به طور مداوم در تلاش برای یافتن جهت و هدفی اصیل در زندگی است. بر همین اساس بررسی سازه هایی همچون معنا و امید می تواند فهم روشن تری از نحوه مواجهه انسان با چالش ها و وضعیت های دشوار فراهم آورد. لذا این مقاله با هدف بررسی رابطه امید به زندگی و معنای زندگی در بستر روانشناسی اگزیستانسیال انجام شد. مقاله حاضر با روش مروری نظام مند و با رویکردی کیفی تحلیلی با استفاده از کلیدواژه های روان شناسی اگزیستانسیال، درمان وجودی، معنای زندگی، امید به زندگی و از طریق بررسی منابع پایگاه های اطلاعاتی معتبر داخلی و خارجی Google Scholar, ScienceDirect, PubMed, Wiley Online, SID Library، علوم جهان اسلام، نورمگ، مگیران و سیویلیکا به دست آمده است. با توجه به حجم مطالب و هدف مطالعه، نتایج بازیابی شده تعداد ۱۰۳ محتوای مستند که شامل مقاله، کتاب و صفحات وب مرتبط با موضوع به زبان انگلیسی و فارسی بود، انتخاب و بررسی گردید و از این میان ۴۵ مقاله که ارتباط بیشتری با موضوع داشت در نگارش این مقاله مورد استفاده قرار گرفت. نتایج این مقاله نشان داد که معنای زندگی و امید به زندگی رابطه ای متقابل و تقویت کننده دارند و توجه به این دو سازه می تواند در بهبود سلامت روان و کیفیت زندگی نقش بسزایی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

روانشناسی اگزیستانسیال ، درمان وجودی ، معنای زندگی ، امید به زندگی