بررسی رابطه خودکارآمدی معلم و عملکرد تحصیلی دانش آموزان

عملکرد تحصیلی به عنوان یک شاخص کلیدی نه تنها آینده حرفه ای دانش آموزان را رقم می زند بلکه زیربنای توسعه جامعه نیز می باشد. به همین جهت واکاوی عوامل اثرگذار بر این مقوله همواره مورد توجه سیاست گذاران آموزشی، محققان و معلمان بوده است. با توجه به اهمیت نقش معلم و به خصوص متغیرهای روانشناختی او از جمله خودکارآمدی بر فرآیند تدریس و در نتیجه بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان در این مقاله به بررسی رابطه خودکارآمدی معلم و عملکرد تحصیلی دانش آموزان پرداخته شد. مقاله حاضر یک مطالعه مروری با روش کتاب خانه ای و متمرکز بر تحلیل کیفی است که محتوای لازم برای نگارش آن از طریق بررسی پژوهش های معتبر چاپ شده در ISI, Wiley, PubMed, Science Direct, Google Scholar، به دست آمده است. کلیدواژه های مورد استفاده عبارت بودند از عملکرد تحصیلی، موفقیت تحصیلی، خودکارآمدی معلم. با توجه به حجم مطالب و هدف مطالعه تعداد ۱۲۴ محتوای مستند به زبان انگلیسی و فارسی که شامل مقاله، کتاب و صفحات وب مرتبط با موضوع بود انتخاب و بررسی گردید و از این میان ۵۰ مقاله که ارتباط بیشتری با موضوع داشت، در نگارش این مقاله مورد استفاده قرار گرفت. یافته های این مقاله نشان داد که خودکارآمدی معلم و عملکرد تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبتی با یکدیگر دارند و لذا باید توجه ویژه ای به خودکارآمدی معلمان به عنوان عاملی کلیدی در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان داشت. پیشنهاد می شود پژوهش های آتی با بهره گیری از طرح های تجربی کنترل شده به بررسی تاثیر متغیرهای مداخله گر در بررسی رابطه خودکارآمدی معلم و عملکرد تحصیلی دانش آموزان بپردازند. نتایج این مقاله بر اهمیت تقویت خودکارآمدی معلمان در نظام آموزشی کشور به عنوان عاملی اثرگذار بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

عملکرد تحصیلی ، موفقیت تحصیلی ، خودکارآمدی معلم