اثربخشی و مقایسه یادگیری مشارکتی و غیر مشارکتی بر نگرش و اضطراب درس ریاضی دانش آموزان پایه ششم مدارس شهر نوشهر

هدف از انجام این پژوهش بررسی اثربخشی و مقایسه یادگیری مشارکتی و غیر مشارکتی بر نگرش و اضطراب درس ریاضی دانش آموزان پایه ششم مدارس شهر نوشهر بود. جامعه آماری این پژوهش شامل دانش آموزان پایه ششم مدارس شهر نوشهر بود که تعداد ۳۰ نفر از طریق نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه ۱۵ نفره (گروه آزمایش و گروه کنترل) قرار داده شدند. ابزار اندازه گیری شامل پرسشنامه اضطراب ریاضی هنری (۱۹۹۰) و پرسشنامه نگرش سنج تیمز (۲۰۱۳) بود. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون تحلیل کواریانس با رعایت پیش فرض های آن استفاده شد. نتایج نشان داد که روش تدریس مشارکتی توانست در مقایسه با روش تدریس سنتی هم از اضطراب ریاضی دانش آموزان به طور معناداری بکاهد و هم نگرش آنان را به درس ریاضی به طرز قابل توجهی بیشتر کند (۰/۰۰۱=p). همچنین میانگین های پس آزمون نشان داد که عملکرد گروه آزمایش (۴/۴۰) بالاتر از گروه کنترل (۴/۱۵) بوده و اثر روش یادگیری مشارکتی تایید شد.

کلیدواژه ها:

یادگیری مشارکتی ، غیر مشارکتی ، نگرش ، اضطراب ، درس ریاضی