بررسی اثر انتقال بین نسلی ترومای جنگی والدین بر اهمال کاری و انگیزش فرزندان (نسل آینده)

پدیده جنگ، فراتر از تخریب های فیزیکی زخم های روانی عمیقی بر پیکر خانواده ها وارد می سازد که ممکن است از طریق مکانیسم انتقال بین نسلی تروما به نسل های بعدی سرایت یابد. پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش تجربه مستقیم ترومای جنگی والدین بر اهمال کاری و انگیزش تحصیلی در فرزندان نسل دوم انجام شد. روش این مطالعه از نوع توصیفی تحلیلی و مبتنی بر طرح علی مقایسه ای بود. جامعه آماری این پژوهش را ۱۵ نفر از فرزندان دانشجو (۱۱ نفر) و دانش آموز دبیرستانی (۴ نفر) تشکیل می دادند. یافته های اولیه حاکی از آن است که میانگین نمرات اهمال کاری تحصیلی در گروه فرزندان با والدین ترومادیده به طور معناداری بیشتر و میانگین انگیزش تحصیلی آنان به طور معناداری کمتر از گروه گواه است. نتایج این مطالعه تایید می کند که سایه سنگین آسیب های روانی ناشی از جنگ محدود به بازماندگان مستقیم نبوده و می تواند با تاثیرگذاری بر کنشوری های اجرایی و هیجانی کارکرد تحصیلی نسل های آینده را تحت الشعاع قرار دهد. این یافته ها بر ضرورت طراحی مداخلات آموزشی و روانشناختی خانواده محور برای فرزندان خانواده های ایثارگر و آسیب دیده از جنگ تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

انتقال بین نسلی ، تروما ، ترومای جنگی ، اهمال کاری تحصیلی ، انگیزش تحصیلی ، نسل دوم ، جنگ