آثار و پیامدهای طلاق بر فرزندان

طلاق به عنوان یکی از پدیده های اجتماعی رو به افزایش در جوامع معاصر پیامدهای گسترده ای بر ساختار خانواده و به ویژه بر رشد و سلامت روانی فرزندان برجای می گذارد. هدف این پژوهش بررسی آثار و پیامدهای روانی، اجتماعی، تحصیلی و هویتی طلاق بر فرزندان و شناسایی عوامل تعدیل کننده این پیامدهاست. سوال اصلی تحقیق آن است که طلاق والدین چه تاثیری بر ابعاد مختلف زندگی فرزندان دارد و چه عواملی می توانند شدت یا ضعف این تاثیرات را تعیین کنند. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای، مطالعات پیشین و چارچوب نظری تلفیقی نظریه دلبستگی، فشار روانی و مقابله، یادگیری اجتماعی و نظام های خانواده انجام شده است. فرضیه پژوهش بر این اساس شکل گرفت که طلاق والدین با افزایش مشکلات روانی-عاطفی، اختلال در روابط اجتماعی، افت عملکرد تحصیلی و چالش های هویتی در فرزندان همراه است و عواملی نظیر کیفیت تعامل والدین پس از طلاق، حمایت اجتماعی، وضعیت اقتصادی خانواده و ویژگی های فردی کودک می توانند این پیامدها را تعدیل کنند. یافته های پژوهش نشان می دهد که فرزندان طلاق بیش از سایر کودکان در معرض اضطراب، افسردگی، کاهش عزت نفس، مشکلات رفتاری و نگرش منفی نسبت به روابط عاطفی آینده قرار دارند. با این حال، نتایج حاکی از آن است که وجود حمایت عاطفی پایدار، هم والدگری سالم و دسترسی به منابع حمایتی آموزشی و اجتماعی می تواند آثار منفی طلاق را به طور معناداری کاهش دهد. در مجموع نتایج پژوهش بر ضرورت اتخاذ رویکردی جامع و حمایتی در مواجهه با مسئله طلاق و توجه ویژه به نیازهای فرزندان در سطوح فردی، خانوادگی و اجتماعی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

طلاق ، فرزندان طلاق ، پیامدهای روانی ، پیامدهای اجتماعی ، سازگاری روانی