نقش میانجی سبک های دلبستگی در رابطه بین حضور فیزیکی همسر و امنیت عاطفی زنان متاهل

امنیت عاطفی یکی از مولفه های اساسی سلامت روان زنان متاهل است که می تواند تحت تاثیر کیفیت روابط زناشویی و الگوهای دلبستگی قرار گیرد. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی سبک های دلبستگی در رابطه بین حضور فیزیکی همسر و امنیت عاطفی زنان متاهل بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی همبستگی است. جامعه آماری شامل زنان متاهل شهر مشهد بود که از میان آنان نمونه ای به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه حضور فیزیکی همسر، پرسشنامه سبک های دلبستگی و مقیاس امنیت عاطفی گردآوری گردید. برای تحلیل داده ها از روش های آماری همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر با بهره گیری از مدل یابی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج نشان داد حضور فیزیکی همسر تاثیر معناداری بر امنیت عاطفی زنان متاهل دارد و سبک های دلبستگی ایمن، اجتنابی و دوسوگرا نقش میانجی معناداری در این رابطه ایفا می کنند. به طور کلی یافته ها حاکی از آن است که حضور فیزیکی همسر از طریق تقویت الگوهای دلبستگی ایمن می تواند به افزایش امنیت عاطفی زنان متاهل منجر شود. این نتایج بر ضرورت توجه به ابعاد دلبستگی در مداخلات زوج درمانی و برنامه های ارتقای سلامت خانواده تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

حضور فیزیکی همسر ، امنیت عاطفی ، رضایت زناشویی ، استرس ادراک شده ، دلبستگی ایمن ، میانجی گری