اثر مکمل یاری حاد آلفا ‑لیپوئیک اسید بر حفظ توان حداکثر پس از فعالیت بی هوازی شدید در مردان جوان

هدف پژوهش حاضر بررسی اثر مصرف حاد آلفا ‑لیپوئیک اسید بر تغییرات توان حداکثر پس از یک جلسه فعالیت بی هوازی وامانده ساز بود. ۲۵ مرد جوان سالم در یک طرح نیمه تجربی متقاطع در دو شرایط مصرف مکمل و دارونما شرکت کردند. مکمل آلفا ‑لیپوئیک اسید به صورت دوز حاد تجویز شد و آزمون وینگیت پیش و پس از فعالیت وامانده ساز اجرا گردید. نتایج تحلیل واریانس با اندازه گیری تکراری نشان داد که توان حداکثر در هر دو گروه از پیش آزمون به پس آزمون کاهش یافت و اثر اصلی زمان معنی دار بود، اما اثر اصلی گروه و اثر تعاملی زمان×گروه معنی دار گزارش نشد. نتایج بیانگر آن است که مصرف حاد آلفا ‑لیپوئیک اسید در شرایط این پژوهش تاثیر قابل توجهی بر حفظ توان حداکثر پس از فعالیت بی هوازی شدید ندارد.

کلیدواژه ها:

آلفا‑لیپوئیک اسید ، توان حداکثر ، آزمون وینگیت ، فعالیت بی هوازی ، مکمل یاری