رویکرد یکپارچه انسان محیط در سلامت روان متا آنالیزی مفهومی بر پیوند، فرد، فرهنگ، فضا و تجربه درمانی

این مطالعه با هدف تبیین یک چارچوب یکپارچه برای فهم سلامت روان به متاآنالیز مفهومی مجموعه ای از پژوهش های مرتبط با ابعاد فردی، فرهنگی، اجتماعی، محیطی، فضایی و تجربه انسانی درمان پرداخت. تحلیل اسنادی، سطح و مضمون کاوی نظام مند نشان داد که سلامت روان برخلاف رویکردهای تک بعدی حاصل تعامل پویا میان سه عامل اصلی شامل تنظیم درونی فرد، پیوستگی فرهنگی اجتماعی و کیفیت محیطی فضایی است و در نهایت در بستر رابطه انسانی درمان معنا و انسجام می یابد. بر این اساس رویکرد یکپارچه انسان محیط در سلامت روان (IHEP) به عنوان خروجی اصلی این متاآنالیز معرفی می شود که بر پیوند میان دلبستگی، تنظیم هیجان، معنویت، هویت فرهنگی، کیفیت فضا، تاب آوری اجتماعی و تجربه درمانی تاکید دارد. یافته ها بیانگر آن است که گسست یا ناهماهنگی در هر یک از این سطوح می تواند منجر به آسیب های روانی شود و مداخلات موثر باید چندسطحی، زمینه مند و انسان محور طراحی گردند. این رویکرد می تواند مبنایی برای توسعه مداخلات بین رشته ای در حوزه سلامت روان، برنامه ریزی شهری، آموزش و مداخله درمانی فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

سلامت روان ، انسان محیط ، متاآنالیز ، مفهومی ، تاب آوری ، هویت فرهنگی