پیش بینی کیفیت زندگی نوجوانان بر اساس طرحواره های ناسازگار اولیه و سبک های دلبستگی

پرسشنامه هدف پژوهش حاضر پیش بینی کیفیت زندگی نوجوانان بر اساس طرحواره های ناسازگار اولیه و سبک های دلبستگی بود. پژوهش از نوع توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری شامل ۳۷۶۵ دانش آموز پسر دوره اول متوسطه ناحیه ۱ استان قم در سال تحصیلی ۱۳۹۸-۱۳۹۹ بود که از میان آنان ۳۰۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه طرحواره های ناسازگار اولیه یانگ (۱۹۸۸)، کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت (۱۹۹۹) و پرسشنامه سبک های دلبستگی هازان و شیور (۱۹۸۷) گردآوری شد. برای تحلیل داده ها از همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه همزمان استفاده شد. نتایج نشان داد که طرحواره های ناسازگار اولیه و سبک های دلبستگی با کیفیت زندگی نوجوانان رابطه معنادار دارند و هر دو قادر به پیش بینی کیفیت زندگی هستند، همچنین از میان حوزه های طرحواره ای برخی طرحواره ها مانند بریدگی و طرد، خودگردانی مختل، دیگر جهت مندی و محدودیت مختل با کاهش کیفیت زندگی همراه بودند. در میان سبک های دلبستگی، دلبستگی ایمن رابطه مثبت و دلبستگی های اجتنابی و دوسوگرا رابطه منفی با کیفیت زندگی نشان دادند. نتایج نشان می دهد که مداخلات مبتنی بر اصلاح طرحواره ها و تقویت دلبستگی ایمن می تواند در ارتقای کیفیت زندگی نوجوانان موثر باشد.

کلیدواژه ها:

کیفیت زندگی ، طرحواره های ناسازگار اولیه ، سبک های دلبستگی ، نوجوانان ، رگرسیون چندگانه