تاثیر اضطراب فناورانه بر تشدید مشکلات یادگیری دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر، تبیین مدل ساختاری تاثیر اضطراب فناورانه بر تشدید مشکلات یادگیری در دانش آموزان مقطع متوسطه دوم بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و مدل یابی معادلات ساختاری (SEM) بود که با استفاده از داده های جمع آوری شده از نمونه ای از دانش آموزان دوره متوسطه دوم انجام گرفت. داده ها با استفاده از پرسش نامه های استاندارد جمع آوری و با نرم افزارهای آماری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته های توصیفی نشان داد که میانگین اضطراب فناورانه در دانش آموزان، در سطح بالایی قرار دارد (چهار و صفر و پنج از پنج). نتایج مدل سازی معادلات ساختاری حاکی از آن بود که مدل پیشنهادی از برازش مطلوبی با داده های تجربی برخوردار است (نسبت کای دو به درجه آزادی معادل یک و نود و یک و شاخص ریشه میانگین مجذور خطای تقریب معادل صفر و صفر و چهل و نه). علاوه بر این، اضطراب فناورانه تاثیر مستقیم، مثبت و معناداری بر تشدید مشکلات یادگیری دانش آموزان داشت (ضریب مسیر معادل صفر و پنجاه و هشت). تحلیل نتایج نشان داد که این تاثیر عمدتا از طریق ایجاد بار شناختی خارجی مزاحم و تداخل هیجانی-شناختی، به ویژه بر مولفه نقص در تمرکز (با قوی ترین ضریب تاثیر) اعمال می شود. همچنین، نتایج، نقش تعدیل گر حمایت معلم را در کاهش اثرات منفی اضطراب فناورانه تایید کرد. نتیجه گیری می شود که اضطراب فناورانه یک عامل خطرآفرین تایید شده در محیط های آموزشی دیجیتال است که با اشغال منابع شناختی، منجر به اختلال در فرایندهای یادگیری می شود. لذا طراحی پروتکل های مداخله ای زودهنگام و آموزش سواد هیجانی به معلمان جهت رفع این چالش ضروری است

کلیدواژه ها:

اضطراب فناورانه ، مشکلات یادگیری ، دانش آموزان ، مدل سازی معادلات ساختاری ، بار شناختی