مقایسه مفهوم «فضیلت» و «تربیت اخلاقی» در فلسفه آموزش ارسطو و افلاطون

این پژوهش با هدف مقایسه و تحلیل مفاهیم «فضیلت» و «تربیت اخلاقی» در فلسفه آموزش افلاطون و ارسطو انجام شده است. مسئله اصلی این پژوهش آن است که تفاوت های بنیادین میان تلقی این دو فیلسوف از فضیلت چیست و هر یک چه نقشی برای تربیت اخلاقی در تحقق این فضایل قائل هستند. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از technique فیش برداری از منابع کتابخانه ای بوده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که افلاطون با رویکردی ایده آل گرا، فضیلت را نوعی شناخت و شهود حقیقت می داند و تربیت اخلاقی را فرآیندی برای هدایت روح از دنیای مادی به سوی عالم مثل و حاکمیت عقل می داند. در مقابل، ارسطو با رویکردی واقع گرا، فضیلت را یک عادت اکتسابی و حالت راسخ می داند که از طریق تکرار عمل نیک و تمرین در دنیای واقعی شکل می گیرد. نتایج حاصله حاکی از آن است که اگرچه افلاطون به اهداف متعالی و شناختی تاکید دارد، اما ارسطو با ارائه مکانیزم های عملی و عادت سازی، مکمل دیدگاه استاد خود است و نظام تربیتی جامع نیازمند درگیری هر دو بعد شناختی و رفتاری انسان است.

کلیدواژه ها:

فضیلت ، تربیت اخلاقی ، افلاطون ، ارسطو ، اخلاق نیکوماخوس ، جمهوری ، سعادت