مقایسه کم رویی دانش آموزان و پیشرفت تحصیلی آنها,مشکلات ،چالش ها و راهکارهای نوین

هدف از انجام این پژوهش بررسی رابطه بین کم رویی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان بود. کم رویی یکی از ویژگی های شخصیتی است که می تواند بر میزان مشارکت دانش آموزان در فعالیت های کلاسی، تعاملات اجتماعی و در نهایت عملکرد تحصیلی آنان تاثیر بگذارد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان مقطع متوسطه بود. برای جمع آوری داده ها از روش های کتابخانه ای و میدانی استفاده شد. در بخش میدانی از پرسشنامه کم رویی برای سنجش میزان کم رویی دانش آموزان و از نمرات تحصیلی آنان برای سنجش پیشرفت تحصیلی استفاده گردید. داده های به دست آمده با استفاده از آمار توصیفی و آمار استنباطی، به ویژه ضریب همبستگی پیرسون مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که بین کم رویی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان رابطه معناداری وجود دارد و افزایش کم رویی می تواند با کاهش مشارکت در فعالیت های آموزشی و در نتیجه کاهش عملکرد تحصیلی همراه باشد. بر اساس یافته های پژوهش، توجه به عوامل عاطفی و شخصیتی دانش آموزان و استفاده از روش های آموزشی مناسب می تواند در کاهش کم رویی و بهبود پیشرفت تحصیلی آنان موثر باشد.

کلیدواژه ها:

کم رویی ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان ، مشارکت کلاسی ، آموزش و یادگیری