هوش چندگانه و طراحی فعالیت های آموزشی متنوع

نظام های آموزشی سنتی عمدتا بر سنجش و پرورش مولفه های محدودی از توانایی های شناختی انسان، به ویژه هوش منطقی–ریاضی و زبانی، تمرکز داشته اند. این رویکرد تک بعدی، قادر به پاسخگویی به طیف گسترده استعدادها و شیوه های یادگیری دانش آموزان نبوده و منجر به نادیده گرفتن پتانسیل های عظیم دیگری شده است که در نظریه هوش چندگانه (Multiple Intelligences Theory) هوارد گاردنر (Howard Gardner) معرفی گردیده اند. هدف این مقاله، تحلیل عمیق چارچوب نظری هوش چندگانه و ارائه راهکارهای عملی برای طراحی فعالیت های آموزشی متنوع و چندوجهی در محیط کلاس درس است. روش تحقیق مورد استفاده، رویکرد تحلیلی–توصیفی بوده که مبتنی بر بررسی منابع نظری معتبر و تحلیل کاربرد آن ها در فرآیند آموزش و یادگیری می باشد. نتایج این پژوهش نشان می دهد که پذیرش و به کارگیری مدل هوش چندگانه، نه تنها منجر به افزایش عدالت آموزشی و ارتقای مشارکت فعال دانش آموزان می شود، بلکه انعطاف پذیری لازم برای دستیابی به یادگیری معنادار و پایدار در دانش آموزانی با سبک های یادگیری متفاوت را فراهم می آورد. این مقاله تاکید می کند که طراحی آموزشی باید از حالت یکنواخت خارج شده و با تکیه بر تقویت نقاط قوت چندگانه هر فرد، زمینه ساز شکوفایی کامل استعدادهای انسانی گردد. رویکرد چندهوش، چارچوبی قدرتمند برای بازنگری در محتوا، روش تدریس و ارزشیابی ارائه می دهد که در ادامه به تفصیل مورد بحث قرار خواهد گرفت. این پژوهش در صدد است تا پلی میان نظریه روان شناختی و عمل تربیتی ایجاد نماید تا معلمان بتوانند به صورت نظام مند، محیط های یادگیری غنی و فراگیر را خلق کنند.