نقش اولیا در فرآیند یادگیری

یادگیری دانش آموزان فرایندی پیچیده و چندبعدی است که تحت تاثیر عوامل فردی، آموزشی و خانوادگی قرار دارد. در این میان، نقش اولیا به عنوان نخستین و پایدارترین عامل اجتماعی سازی، اهمیت ویژه ای در شکل گیری نگرش ها، انگیزش و عملکرد تحصیلی دانش آموزان دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش اولیا در فرایند یادگیری دانش آموزان انجام شده و تلاش دارد ابعاد مختلف مشارکت والدین را در بستر آموزش رسمی تحلیل کند. روش پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی و کاربردی است و داده ها با استفاده از روش های کتابخانه ای و میدانی گردآوری شده اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که مشارکت آگاهانه و کیفی اولیا، به ویژه در قالب حمایت عاطفی، تقویت انگیزش تحصیلی و تعامل سازنده با مدرسه، تاثیر معناداری بر بهبود یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارد. تحلیل من حاکی از آن است که مشارکت اولیا زمانی اثربخش خواهد بود که از حالت نظارتی و کنترل محور خارج شده و به رویکردی حمایتی، مشارکتی و مبتنی بر شناخت نیازهای یادگیری دانش آموزان تبدیل شود. نتایج پژوهش بر ضرورت توانمندسازی اولیا و تقویت ارتباط خانواده و مدرسه در جهت ارتقای کیفیت یادگیری تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

نقش اولیا ، یادگیری دانش آموزان ، مشارکت خانواده ، حمایت عاطفی ، تعامل خانه و مدرسه