ارزیابی اثر آموزش مهارت های خودمدیریتی بر استقلال تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

در دهه های اخیر، تغییر نگرش از آموزش معلم محور به یادگیری دانش آموز-محور، توجه متخصصان تعلیم و تربیت را به پرورش مهارت هایی معطوف ساخته که فراگیران را برای یادگیری مادام العمر و مواجهه مستقل با چالش های تحصیلی توانمند می سازد. در این میان، مهارت های خودمدیریتی به عنوان مجموعه ای از توانایی های شناختی، فراشناختی و رفتاری که فرد را در تنظیم هدف ها، مدیریت زمان، سازماندهی تکالیف، خودنظارتی و خودارزیابی یاری می رسانند، نقشی محوری در تحقق استقلال تحصیلی ایفا می کنند. مقاله مروری حاضر با هدف ارزیابی نظام مند و تحلیل عمیق اثر آموزش مهارت های خودمدیریتی بر استقلال تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی تدوین شده است. در این مطالعه، با بهره گیری از منابع معتبر داخلی و بین المللی، ابتدا مبانی نظری مفهوم خودمدیریتی در چارچوب نظریه های یادگیری خودتنظیم، خودتعیین گری و شناختی-اجتماعی مورد واکاوی قرار گرفته و سپس مولفه های اصلی مهارت های خودمدیریتی شامل هدف گزینی، برنامه ریزی، سازماندهی، خودنظارتی، خودارزیابی و مدیریت زمان تبیین شده است.

کلیدواژه ها:

خودمدیریتی ، استقلال تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی ، یادگیری خودتنظیم ، مهارت های فراشناختی ، آموزش